Koçtaş Mağazalarında Müşteri Hizmetleri Çöküşü

Uzun yıllardır belli başlı markaları ülkemizde birer değer olarak görürdüm; Migros, Opet ve Koçtaş bunlardan bazılarıydı. Ancak son yaşadıklarımdan sonra Koçtaş için artık maalesef aynı şeyi söyleyemiyorum. Ne olmuş sizin mağazalarınıza, gerçekten anlamakta zorlanıyorum.

23.05.2026 tarihinde önce İzmit Koçtaş mağazasına uğradım. Mağaza girişinde güvenlik görevlisi diye konumlandırdığınız kişi kenarda yayıla yayıla oturuyor, sonra mağazayı gezerken elinde telefonla yüksek sesle, son derece lakayıt şekilde konuşuyordu. Bu aslında sadece bir örnek; çalışanlarınızın çok büyük bir kısmında aynı ilgisizlik ve ciddiyetsizlik hakim. Ne yardımcı olan var ne de gerçekten işini yapan biriyle karşılaşıyorum.

Aynı gün Yahyakaptan mağazanıza da gittim. Bir şey sormak için bekle bekle kimse yok, yine bekle bekle kimse ilgilenmiyor. Yanımdan geçen bir çalışana seslendim, duyduğuna adım kadar emin olmama rağmen dönüp bakma gereği bile duymadı, belli ki kimse müşteriyle ilgilenmek istemiyor. Mağazada barkod okuyucu koymuşsunuz, ürünü defalarca okuttum, ne ekrana sağlıklı bir bilgi geliyor ne de etrafta yardımcı olacak bir çalışan var. En sonunda alacağım ürünün barkodunun fotoğrafını çekip danışmaya gidip, biraz sert bir şekilde “Bunu istiyorum.” demek zorunda kaldım. O noktada “Siz geçin, hemen yönlendirelim.” dediler, ben de tekrar geri dönmek istemediğimi belirttim. Neyse ki danışmadaki görevli orada işimi halletti, ona teşekkür ediyorum.

Ardından depoya gitmem gerekti. Gitmeden önce danışmadaki arkadaşa orada da uzun süre beklemek istemediğimi, mümkünse önceden haber verilmesini rica ettim, “Tamam.” dedi ama anlaşılan sadece demekle kalmış. Depoya gittiğimde fişi teslim ettim, içerideki iki çalışan kendi aralarında argo ifadelerle dolu, son derece laubali Bi Sohbet içindeydi. Ürünün ne olduğunu, hangi marka olduğunu bana sormaya başladılar, oysa fişi zaten teslim etmiştim. Ne üründen haberdarlar ne de ürünün nerede olduğundan.

Tüm bunları yaşadıktan sonra gerçekten “Yazık, çok yazık.” demekten başka bir şey diyemiyorum. Bir zamanlar değer verdiğim bir markanın bu kadar ilgisiz, lakayıt ve profesyonellikten uzak bir mağaza yapısına bürünmüş olması üzücü. Bu yaşantının hemen ardından, Suriye ve Afgan uyruklu çalışanları olan başka bir mağazaya gittiğimde ise çalışanların etrafımda adeta pervane olduğunu, son derece ilgili ve saygılı davrandıklarını gördüm. Aradaki fark o kadar barizdi ki, ister istemez Koçtaş’taki çalışma anlayışını sorguladım.

Ben Koçtaş’tan özellikle kendim için bir çözüm talep etmiyorum, “bana özel” bir jest ya da telafi beklentim yok. Asıl beklentim, bu mağazalardaki çalışma düzeniniz, personel seçiminiz ve denetim mekanizmalarınızla ilgili ciddi bir öz eleştiri yapmanız ve kurumsal kimliğinize yakışan bir çözüm bulmanızdır. Bir zamanlar “değer” olarak gördüğümüz Koçtaş’ın bu şekilde eriyip gitmemesi için mağazalarınızda yaşanan bu ilgisizlik ve saygı sorununa acilen kalıcı bir çözüm getirmenizi istiyorum.