Pamukkale Üniversitesi Hastanesi Acil Randevu Talebimiz Reddediliyor Engelli Haklarımız Çiğneniyor

21 yaşındayım. Kalp ameliyatı geçmişi olan, kronik rahatsızlıklarla (dıdmoad sendromu) mücadele eden ve engelli raporu bulunan bir vatandaşım. Eskişehir’de geçirdiğim ağır bir nöbet sonrası on gün hastanede yattım ve taburcu edilirken karaciğer değerlerimin (alt/ast) çok yüksek olması sebebiyle acilen tetkik edilmem gerektiği söylendi. Bunun üzerine hastanenizin gastroenteroloji bölümüne başvurdum. Burada yapılan incelemede sodyum değerlerimin de ciddi derecede düşük olduğu, bu durumun da mevcut kalp rahatsızlığımı ve genel sağlık durumumu doğrudan ölümcül riske sokabileceği açıkça belirtildi. Doktorum beni kardiyoloji ile Nefroloji bölümlerine yönlendirdi.

11.06.2026 tarihinde, hayati riskim sebebiyle hastanenizin Nefroloji bölümüne gittim. Ancak Nefroloji poliklinik sekreterinin sergilediği tutum tam bir skandaldır. Şahsi telefonuyla konuşmakta ve hastaları başından savmaktaydı. Kendisine gastroenteroloji doktorunun yönlendirdiğini söyledim. Üstelik doktorum bunu işlemişti. Ancak bize "fark etmez, randevu alın" şeklinde geçiştirici ve kaba bir yanıt verdi. Bu da aylarca randevu aramak demektir. Hatta hastanede çoğu branşta durum böyle. Aylardır endokrine, göze randevu arıyorum. Nöroloji ve kardiyolojiye de mutlaka görünmem gerektiği söylendi ama randevu bulmak imkansız.

Ağır nöbetler geçirmiş olmama ve henüz kesin bir teşhis konulmamış olmasına rağmen, nöroloji uzman doktoru da benzer şekilde bir tepki vermiştir. Durumun aciliyeti karşısında ücretli muayeneye randevu olmadığını ve sistemin dolu olduğunu söyleyerek bizi geri çevirmiştir. Nöbetler tekrarlarsa ne yapmamız gerektiğini, nasıl müdahale edeceğimizi hiç bilmiyoruz; çünkü doktorlar ilgilenmediği için henüz bir teşhis bile konulmadı. Öldükten sonra mı ilgilenecekler?

Sağlık Bakanlığı mevzuatlarına ve genelgelerine göre, engelli ve kronik hastaların muayenede öncelik hakkı açıkça belirtilmiştir. Ancak hastanenizde randevu bulabilmek zaten imkansızken, mevcut haklarımız da personeliniz ve hekimleriniz tarafından çiğnenmektedir. Hal böyleyken hastanenizde bir hastanın feryadını duymak ve aciliyetini anlamak için illa ölmesi mi gerekiyor? Hastane koridorlarında saatlerce çaresiz bir şekilde dolanmayı ve ölümü beklemeyi kabul etmiyorum.