Mazhar Osman Ruh Ve Sinir Hastalıkları Acil Psikolojik Destek Beklerken Umudumu Kaybettim

1 yıl öncesinden başlayan bir depresyon sürecimle beraber, son 2 aydır intihar düşüncelerimin artması ve hayattan kopmaya başlama sebebimle başvurduğum, son çarem olduğunu düşündüğüm bu hastaneye 09.06.2025 tarihinde, çok yoğun olmayan bir günde, psikoloji branşı doktoru H** S** isimli kişi benimle ön görüşme yapmıştır.

Bu görüşmede ölmeyi çok istediğimi ve son zamanlarda geçirdiğim krizlerden ötürü vücuduma verdiğim yara izlerini göstererek durumumun ciddiyetini izah etmeye çalıştım. Fakat kendisini doktor olarak tanıtan bu kişi, ben sadece biraz ağlayarak her şeyden bıktım derken, yatışımı veren bu kişi bana bağırarak beni psikolojik olarak daha çok baskı altında hissettirdi. Bunun üzerine yatışı hemen reddettiğimi söyledim ve bana bütün yapmacıklığıyla, göstermelik bir surat ve ses tonuyla 'İntihar düşünceniz devam ediyor mu Yağmur Hanım? ' dedi. Ben de gülerek ve dalga geçerek hayır dedim. (Vücudunda yara izleri olan ve ölmek isteyen hastasına da 'hafif depresif nöbet' teşhisi konduğunu belirtmek isterim.)
 
Bağırarak müdahale edilecek bir durum yoktu, yanındaki güvenlik görevlisi de herhangi bir müdahalede bulunmadı, çünkü sadece bir iç dökmesiydi. Orası tek umudumdu ve orada taşkınlık yapmak istemiyordum. Hayatım bu kişi için bu kadar değersiz olmamalıydı. Kendisini korumak için ağzımdan aldığı o asılsız söz, yaklaşımının ne kadar yüzeysel olduğunu gösteriyor zaten. Üzerine hastaneden dışarıya çıkıp psikiyatri servisi acilinin bahçesinde, yerde atak geçirmeye başladım. Bu insanlık dışı ve kötü davranıştan ötürü umudumu kaybettim.