Muavinin Rahatsız Edici Yaklaşımıyla Huzursuz Bir Yolculuk
14 Temmuz tarihinde, 42 aes 802 plakalı Metro Turizm otobüsüyle kuzenimle birlikte seyahat ediyordum. Telefonumun şarjı %3’tü ve otobüste priz yoktu. Şoför yanında priz olabilir diye muavini çağırdım. Ancak, prizin sadece şoföre özel olduğunu ve kullanamayacağımı söyledi. Yolculuk çok boştu; kuzenim tekli koltukta, ben de hemen yanındaki ikili koltukta, kalça kısmım cam tarafına dönük şekilde, üzerimi örtüp uyuyordum.
Yaklaşık bir saat sonra omzumdan itilerek uyandım. Kuzenim sandım ama o uyuyordu. Birkaç dakika sonra tekrar uyandırıldım. Bu kez oturur pozisyona geçtim. En arka koltukta, doğrudan koridorun ortasında oturan muavin bana el salladı ve “Kusura bakmayın, uyandırdım” dedi. Ardından, “Burada priz varmış, gel telefonunu takalım” dedi. Derin uykudan yeni uyandığım için düşünemeden telefonumu ve şarj aletimi alıp yanına gittim. “Ayakta yolcu yasak” diyerek beni en arka koltuktaki ikili koltuğa oturttu, ancak bacaklarını çekmeyerek fiziksel temas kurmaya çalıştı.
“o zaman priz nerede? ” diye sordum. Gülerek, prizin aslında şoförün yanında olduğunu ve oraya götüreceğini söyledi. O an amacının başka olduğunu fark ettim. Donup kaldım, konuşamadım. Sadece “Benden ne istiyorsun? ” diyebildim. Gülmeye devam ederek, kötü niyeti olmadığını söyledi. “Burada kal, burada uyu, burada daha rahat edersin, battaniye de var, kullan. Telefonunu da şarj ederiz. Ben de buradayım.” dedi.
Yaklaşmaya devam edince cama yaslandım ve “Gitmek istiyorum” dedim. Ancak hâlâ sırıtarak konuşuyor, “Yanlış anladın” demeye devam ediyordu. Ardından “Eşyalarını getireceğim, burada kal” diyerek koltuğumdan çantamı ve poşetimi alıp getirdi. Artık sesimi yükseltmeye başlamıştım. Korktuğu için telefonumu alıp ön tarafa kaçtı. Hemen kuzenimin yanına koştum. Yaklaşık 5 dakika sonra elinde telefonla geri gelip “Orada da priz yokmuş, tüh” dedi.
Otobüs Samandıra’ya yaklaşırken hemen indim. Telefonum kapandığı için ne fotoğraf çekebildim ne de kayıt alabildim. Elimde hiçbir kanıt olmadığı için polise gidemedim. Araştırınca bu firmanın muavinlerinin tacizleriyle daha önce de gündeme geldiğini öğrendim. Kuzenim müşteri hizmetlerini aradığında, kadın temsilci, böyle bir şeyin olamayacağını ve durumu yanlış anlamış olabileceğimizi söyledi. Elimden gelen tek şey, sesimi buradan duyurmak oldu.





















Nursima yasadıkların gerçekten çok üzücü. İnsan kendini güvende hissetmediği bir yolculukta ne rahat eder ne de tekrar tercih eder. Bu olayın üstü kapatılmamalı bu insan m*sved*desine gereken ceza verilmeli. Ben de çevremi bu konuda uyaracağım. Umarım bir daha kimse böyle bir şeyle karşılaşmaz