Türk Silahlı Kuvvetleri Askeri Şartlar

Ben asker yareniyim, onun tırnağına bir şey olsa benim canım yanarken sizlerin canı nasıl yanmıyor, aklım almıyor. Vatanımızı emanet ettiğimiz sizler için, bayrağı için şehit verdiğimiz bu topraklarda, benim evlatlarım o soğukta; odun yok, ısıtma yok, duş alacakları bir yer yok, içme suyunu bile zor buluyorlar. Yemek deseniz, tarihi geçmiş veriyorsunuz. Bunları yaparken sizin boğazınızdan nasıl lokma geçebiliyor? Yazıklar olsun size, rabbim bunun hesabını sormaz mı sanıyorsunuz?
Göreve giderken o soğukta yerde yatıyorlar. Sen evinde yatarken sıcacık, ne rahat değil mi? Ama senin canın, benim şehidime, benim evladıma emanet. Buna bir an önce çözüm bulunsun.
Dağ başında kendi başlarına yaşam mücadelesi veriyorlar. En rahat uyuyun diye canı gidiyor, sizin oğullarınız bedelli giderken onlar canından oluyorlar. 45 saniyelik haberlere sığdırıyorsunuz, hasta oluyorlar. İlaç yok, ilaç... Sen mehmetçiğine böyle mi saygı gösteriyorsun? Bu nasıl vicdansızlıktır, bu nasıl kansızlıktır? Yazık olsun sizlere, o boğazınızdan geçen lokmalar helal olmasın. Rabbim bunun hesabını soracaktır, ya bugün ya yarın, elbet bir gün soracaktır.
İzinler altı ayda ile bir yılda ancak çıkıyorlar, yirmi günlük izin veriyorsunuz. Kendileri lojmanda oturup emir veriyor. 'çıkamazsın, senin bir ailen yok, senin bir evin, sevdiğin yok. Acıyı dağlar, senin sevdiğin silahın, senin sevdiğin ölüm, senin sevdiğin olacak' deniyor. Benim sevdiğim sizler yüzünden bu hale geliyor. Kaç annenin daha canı yanacak? Haber almakta bile zorluk çekiyoruz, telefon çekmiyor. İyi mi, değil mi? Yemek yedi mi, hasta mı, değil mi? Kimse sevdiklerini düşünmüyor, komutanlar değil, bizlerin yanıyor. Yeterli olmuştur, umarım. Askerim Allah'a emanet, sizlere değil...