TBMM Milli Saraylar Beykoz Mecidiye Kasrı Kafeteryasında Yapılan Saygısızlık!

Beykoz Mecidiye Kasrı kafeteryasında masaya oturur oturmaz azarlandık. Masaların üstüne su püskürten vantilatörlerden uzak, en arka masaya geçmiştik. Annem yetmiş sekiz yaşında, oturduğu yerden denizi görebilsin diye masayı (en fazla beş derece kadar) çevirmiş, oturmuştuk. Düz beyaz gömlekli, komi olduğunu tahmin ettiğim bir kadın görevli, masayı yerinden oynattım diye kızdı. Kendisine, annemi rahat ettirmek için bunu yaptığımı söylemem zerre kadar umurunda olmadı. Masaların simetrisi bozulmuş mu, nedir gibisinden azarlamaya devam etti.

Yarım yaşında birinden böyle kaba saba şekilde, çocuk gibi azarlanmak ağrıma gitti. Aramızda tartışma başladı. Beni "çemkirmekle" itham etti. Müşteriyim, böyle çirkin bir sözcükle azarlanıyorum. Kendisine, müşteriye hizmet etmekle görevli olduğunu söyleme gafletinde bulundum. Komi bayan nasıl sinirlendi, anlatamam. "Ben hizmetçi değilim! " diye bağırdı. Hizmet sektörü, hizmet gibi kavramlardan habersiz bir gastronomi çalışanı!

Tartışma biter gibi oldu, çünkü komi bayan uzaklaştı. Genç bir bayan... Kaş çatmasından ve hışımlı gelişinden yöneticilik yaptığını tahmin ediyorum. Teskin edici söz söylemesini beklersiniz. Annem, bizi azarlayan komi için "c *hil" gibi bir ifadede bulundu. Yönetici bayan lafı hemen annemin ağzına tıktı. Ortada c *hil kimse yokmuş.

Özetle, bir tartışma bitmiş, yenisi başlamıştı. Komi bayanın azarlamasını cehaletine vermek mümkünken, yönetici sıfatıyla karşımıza çıkan kişinin tavrını kabul etmek daha zordu benim için. Ben de hizmet sektöründe çalışmış, emekli olmuşum. "Müşteri ne dese haklıdır, " dedim. Çünkü biz böyle öğrenmiştik. Müşteri ne derse desin, onunla tartışılmaz; kibarca ikna edilir.

"Yönetici" bayanın gözleri büyüdü. Şöyle bir düşündü. Hayatında ilk defa böyle bir cümleyi duyduğu her halinden belli! "Olmaz öyle şey, " der gibi başını olumsuz anlamda salladı. Belli ki karşımda bir muhatap yok. Derdimi anlatmaktan vazgeçtim. Ta Sarıyer'den arabayla gelmiştik. Ve annemle kardeşim gelmeyi çok arzu etmişlerdi.

Eğer bu yaşadıklarımız herhangi bir ticari işletmede başımıza gelseydi, zahmet edip şikayet yazmazdım. Ancak bu kafeterya Milli Saraylar'a bağlıdır. Devlettir. Müşterisi vatandaştır. Vatandaşına, hele ki yaşlısına saygıda kusur olmamalıdır.