Denizli Pamukkale Üniversitesi Hastanesinde Çocuk Acilinde 40 Dakikalık Bekletme Ve Duyarsızlık

Denizli Pamukkale Üniversitesi Hastanesi Çocuk Acil Bölümü'nde az önce yaşadığımız süreçten dolayı çok üzgün ve kırgınım. Çocuğumun çok acil bir durumu vardı, ilaç/temizlik ürünü gibi kimyasal bir madde içmiş olmasından şüphelendik ve büyük bir panikle çocuk acile başvurduk. Buna rağmen anemnez alındıktan sonra bizi yaklaşık 40 dakika boyunca beklettiler, kimse gerçekten aciliyetimizi önemsemiyormuş gibi davrandı ve bu sürede zamanımız boşuna harcandı.

Bu sırada sadece kendi çocuğum için değil, 40 derece ateşi olan çocukların bile dışarı çıkarıldığını gördüm. Orada kendimizi adeta yokmuşuz gibi hissettik, kimse ilgilenmedi. “Burada doktor yok mu, çocuğun aciliyeti var, ne kadar zamandır bekliyoruz?” diye sorduğumda bile yanındaki kişiye “çocuğun nesi varmış” diye soran bir tavırla karşılaştım. Doktor görünümünde bile durmayan genç bir doktorun, nefes almakta zorluk çeken en fazla bir aylık bir bebeğin muayenesini yapmak yerine videosunu çekmeye çalıştığını gördüm; bu durum beni hem insanlık hem mesleki etik açısından derinden rahatsız etti.

Çocuğum şu an iki kez kustu ve mecburen özel hastaneye gitmek zorunda kaldık. Devlet hastanesinde, özellikle çocuk acilde “parası olmayan ölsün” mantığına benzer bir ilgisizlik görmek, bu devirde kabul edilebilir bir şey değil. Doktorluk gerçekten çok kutsal bir meslek, ama böyle yapılıyorsa, bu şekilde “doktorculuk” oynanıyorsa bunun kimseye faydası olmuyor.

Bu yaşananların ciddiyetle ele alınmasını, Çocuk Acil Bölümü'ndeki işleyişin, ilgili doktor ve personelin tutumunun acilen incelenmesini ve benzer bir ihmalin başka çocukların başına gelmemesi için gerekli adımların ivedilikle atılmasını istiyorum.