Telefon Konuşmasıyla Kesintiye Uğrayan Psikiyatri Randevusu

29.04.2026 tarihinde saat 16:14’te Eskişehir Özel Ümit Hastanesi psikiyatri servisinde, oğlumla birlikte Psikiyatri Uzmanı Dr. A** C**** ile randevumuz vardı. Özel bir hastane olduğu için muayene ücreti ödeyerek bu görüşmeye geldik. Ancak daha görüşmenin en başında Dr. A** C****’a telefon geldi ve “kusura bakmayın, eşim arıyor açmak zorundayım” diyerek telefonu açtı. O anda önemli bir durum olabileceğini düşünerek anlayış göstermeye çalıştım fakat kendisi yaklaşık 10–12 dakika boyunca karşımızda eşiyle konuşmaya devam etti.

Bu sürenin sonunda “biz başka zaman gelelim” dedim, bu sözüm üzerine sanki baskı altında kalmış gibi telefonu zorla kapattı. Telefonda eşine sürekli “5 dakikaya çıkıyorum, sen eve git, sakin ol” gibi cümleler kurdu. Gerçekten ciddi ve acil bir durum varsa elbette anlayış gösteririm, randevunun iptal edilmesini de kabul ederdim. Zaten iptali de teklif ettim. Ancak telefonu kapattıktan sonra “biz başka zaman gelelim isterseniz” dediğimde “hayır, ben profesyonelim” cevabını verdi. Fakat yaşanan süreç, bir hekimin profesyonel yaklaşımıyla kesinlikle örtüşmüyordu.

Bu randevuda çocuğumun ne sorunu olduğunu anlayabildik mi, emin değilim. Psikoloğunuzla görüştükten sonra ilaç konusuna ikna olmuştum, size durumu detaylıca anlatmak isterken görüşme neredeyse sadece ilacın yazılması üzerine ilerledi. Çocuğum 18 yaşında, yani çocuk-ergen geçiş döneminde ve bu dönem özellikle hassas. En azından birkaç dakika sadece benimle konuşarak, ardından da “çocukla biraz konuşayım, sizi dışarı alayım” gibi bir yaklaşım sergileseydiniz, kendi değerlendirmenizi yapma imkânınız olurdu.

Psikiyatri servisinde beklentim, sadece bizim talebimizle ilaç yazılması değil, şikâyetlerimizin dinlenmesi, genç bir hasta için davranış ve ruh hali değerlendirmesinin yapılmasıydı. Sizin bu alanda donanımlı olduğunuzu öngördüm; ancak bu randevuda bunun hiç yansımadığını hissettim. Görüşmede dikkatinizin büyük kısmının telefondaki konuşmada kalması ve iletişimin çok yüzeysel kalması beni anne olarak ciddi şekilde hayal kırıklığına uğrattı. “Ben profesyonelim” ifadenize rağmen, yaşadığımız deneyim tam tersini hissettirdi.

Ne yazık ki oğlumla ilgili anlamaya yönelik gerçek bir çaba, onu birebir görüp değerlendirmeye dair bir istek ya da kendi gözleminize dayalı bir yorumla karşılaşmadım. Oysa ben, bir anne olarak, sizin uzmanlığınıza giren pek çok veriyi zaman ayrıldığında detaylıca paylaşmaya hazırdım. Bunun yerine kendimi, alelacele ilacın yazılıp çıkıldığı bir muayeneye girmiş gibi hissettim. Böyle hassas bir konuda, hele ki psikiyatri alanında, hastaların ve ailelerin kendilerini değersiz hissetmeleri çok üzücü.

Bu nedenle Eskişehir Özel Ümit Hastanesi yönetiminden, yaşanan süreçle ilgili yazılı bir özür ve ayrıntılı bir inceleme yapılmasını talep ediyorum. Ayrıca bu konunun hastane yönetimiyle doğrudan konuşulmasını, bu tür durumların bir daha yaşanmaması için gerekli uyarı ve düzenlemelerin yapılmasını istiyorum. Konunun, özellikle genç bir hastanın psikiyatrik değerlendirmesi gibi hayati önemde bir alanda, ciddiyetle ele alınmasını talep ediyorum.