Özel Medikent Hastanesi Doktorun Yaklaşımı ve Tutumu

22 Mayıs 2026 tarihinde Medikent Hastanesi Burgaz şubesinde görev yapan kadın doğum uzmanı ***’ın yaklaşımı ve tutumu nedeniyle ciddi bir hayal kırıklığı yaşadım.

Çikolata kistim nedeniyle kendisiyle ilaç tedavisine başladık ve Visanne adlı ilacı kullanmaya başladım. İlacı kullandıktan yaklaşık bir hafta sonra nefes darlığı ve çarpıntı şikayetleriyle acile gitmek zorunda kaldım. Sonrasında doktora telefonla ulaşmaya çalıştım ancak kendisine ulaşamadım. Randevu alıp muayeneye gitmek istediğimde ise o gün izinli olduğu söylendi. Bunun üzerine başka bir hastaneye gidip muayene oldum, oradaki doktor ilacı bırakmam gerektiğini belirtti.

İlacı bırakmama rağmen nefes darlığı, kızarıklık ve kaşıntı şikayetlerim devam etti. Yoğun nefes darlığı yaşadığım bir gün Medikent Hastanesi’nin aciline başvurdum. Burada acil doktoru bana alerji iğnesi yaptı ve ilaç verdi, ardından kadın doğum uzmanı ***’a yönlendirdi. Doktorun odasına gittiğimde kendisine yaşadığım süreci ve geçmişimi ayrıntılı olarak anlattım. Bana “zaten çikolata kistlerin çok büyük değil, ilacı bırakabilirsin” dedi. İlacı zaten kendisine ulaşamadığım için başka bir doktor tavsiyesiyle bıraktığımı, ancak şikayetlerimin devam ettiğini söylediğimde, “ne şikayeti? ” şeklinde çıkıştı.

Kaşıntı ve kızarıklık yaşadığımı, ilacın prospektüsünde sigara ile kesinlikle kullanılmaması gerektiğinin yazdığını, ancak bana bu konuda hiçbir uyarıda bulunulmadığını söyledim. Bunun üzerine sekreterine dönerek sinirli hareketler sergiledi ve bana “sizce doğum kontrol hapı kullanan kadınların hiçbiri sigara kullanmıyor mu, biz orada yazanların hepsini söylemeye kalksak saatler sürer, Nurofen içip bile ölebilirsiniz” dedi. Zaten hormon ilacı kullanırken ciddi yan etkiler yaşamış bir hasta olarak, doktorun gözüme bakarak “ölebilirsin” anlamına gelen bu ifadeleri kullanması ve “yapacak bir şeyim yok” tavrında olması beni psikolojik olarak çok yıprattı. Bu konuşmanın ardından sinir boşalması yaşayarak doktorun odasında ağlamaya başladım.

Ben bu kadar kötü hissederken doktor bana “sizin galiba başka problemleriniz var ama benim bunlara ayıracak vaktim yok, ameliyatlarım var” diyerek ilgilenmeyi reddetti. Herhangi bir açıklama, farklı bir tedavi önerisi, başka bir branşa yönlendirme ya da çözüm odaklı bir yaklaşım göstermeden odasından çıkmak zorunda kaldım. Bu esnada sekreteri de hiçbir şey söylemeden olayı izlemekle yetindi.

Bir doktorun kendi verdiği ilaç sonrası yan etki yaşayan bir hastaya en azından ilgi göstermesi, durumu ciddiyetle değerlendirmesi ve kendi çözemiyorsa bile başka bir hekime yönlendirmesi gerektiğini düşünüyorum. Ameliyat geçirmemiş olmam hastalığımın veya şikayetlerimin önemsiz olduğu anlamına gelmiyor. Doktorun, ameliyatları olduğu için benimle ilgilenmeye vaktinin olmadığını söylemesi ve kendisini vazgeçilmez bir konumdaymış gibi hissettiren tavrı, hasta hakları açısından kabul edilemez bir durumdur.

Bu süreçte acilden tamamlayıcı sağlık sigortamla giriş yaptığım için herhangi bir ücret ödemedim, ancak yaşadığım psikolojik yıpranmanın ve ilgisizliğin telafisi maddi değil manevidir. Hastane yönetiminden bu yaşanan sürecin incelenmesini ve özellikle ilgili doktorun şahsen benden özür dilemesini talep ediyorum.