Hatay Antakya’da yaşayan bir 12. Sınıf Anadolu lisesi öğrencisiyim ve depremzede bir aileyiz. Depremin üzerinden zaman geçmiş gibi görünse de, bizim için etkileri hâlâ çok ağır bir şekilde devam ediyor. Özellikle ulaşım konusunda yollar son derece bozuk, çamurlu ve güvensiz durumda. Kış aylarında okula gidip gelirken bu yollar yüzünden gerçekten büyük sıkıntılar yaşıyorum; sadece bu üç aylık dönemde üç farklı bot değiştirmek zorunda kaldım, hepsi yollardaki çamur ve şartlar yüzünden kullanılamaz hâle geldi.
Öyle ki bazı günler okula kadar yürüyüp okul kapısına geldiğimde çamura tamamen battığım için geri eve dönmek zorunda kaldım ve o günler devamsızlık haneme işlendi. Yani fiziken okula gitmeye çalıştığım halde, yol şartları yüzünden sınıfa bile giremeden devamsız sayıldığım günler oldu. Deprem bölgesinde yaşayan biri olarak zaten psikolojik, ekonomik ve sosyal açıdan çok yıpranmış durumdayken, bir de bu şartlarda her gün zorla okula gitmek zorunda kalmak bizi daha da tüketiyor.
Bazı okullarda, örneğin deprem bölgesindeki bazı fen liselerinde, 12. Sınıf öğrencilerine evde çalışma imkanı tanındığını, devamsızlık konusunda daha esnek davranıldığını duyuyoruz. Buna rağmen, biz Anadolu lisesi öğrencileri olarak konularımız büyük ölçüde bitmiş olmasına rağmen aynı hakkı kullanamıyoruz ve ağır yol şartlarına rağmen okula gitmek zorunda bırakılıyoruz. Bu durum, deprem bölgesinde yaşayan öğrenciler arasında ciddi bir adaletsizlik duygusu oluşturuyor.
Milli Eğitim Bakanlığı’ndan deprem bölgesinde yaşayan 12. Sınıf öğrencileri için devamsızlık konusunda muafiyet ya da en azından ciddi bir esneklik sağlanmasını talep ediyorum. Depremin sadece 2023’te olup bitmiş bir olay gibi görülmemesini, bugün hâlâ etkilerini derinden yaşayan biz öğrencilerin koşullarının dikkate alınmasını, evde çalışmak isteyen ve şartları çok ağır olan öğrenciler için adil ve anlayışlı bir düzenleme yapılmasını istiyorum.
Yorumlar