10 yaşındaki çocuğum bu sabah çok şiddetli bir göz ağrısıyla kıvranmaya başlayınca, her gün önünden geçtiğimiz ve binanın yan tarafındaki kapıda büyük “acil” yazısıyla dikkat çeken Çorlu Dünya Göz Hastanesi Hastanesi’ne panik halinde götürdüm. Çocuğum gözünü açamayacak kadar ağrı çekiyordu, gerçekten acil bir durumdu.
Hastaneye girdiğimizde acil hizmetlerinin aslında olmadığını, cumartesi olduğu için sadece bir doktor bulunduğunu ve randevulu çalıştıklarını söylediler. Israrlarımız üzerine “doktora rica edelim, son hastasına bakıyor, saat 12’de mesaisi bitiyor” dendi ancak doktor hanım, mesaisi bittiği için çocuğuma bakmayı reddetti. Elbette kanun, yönetmelik ayrı bir konu olabilir ama burada söz konusu olan, şiddetli ağrı çeken, gözünü açamayan, 10 yaşında acil bir çocuk hastaydı ve en azından insani ve vicdani bir yaklaşım bekledik.
Sonrasında telefonla ulaştığımız başka bir göz doktoru, kendi özel muayenehanesinde bizden önce gidip bizi bekliyormuş, ilk müdahaleyi yaparak bizi İstanbul’da bir hastaneye yönlendirdi, biz de oraya giderek acile başvurduk ve tedavimize başladık. Çocuğumun üzerinden duygu sömürüsü yapmak istemiyorum, bugün yaşadığım hisleri bir başkasının yaşamasına engel olursam ne mutlu bana ve bu arkadaşları da vicdanlarıyla baş başa bırakmak gibi bir niyetim yok.
Yorumlar