Fişte Yanlış Eklenen Ürün Ve Saygısız Kontrol

3 Ekim 2026 Cumartesi günü İstanbul Göztepe’deki Safranbolu Fırını Şair Arşi şubesinden yaklaşık 2.000 TL’lik alışveriş yaptım. Daha dükkandan ayrılıp arabaya bindiğimiz anda fişe baktığımızda, hiç almadığım 70 TL’lik ekşi mayalı ekmeğin fişe eklendiğini fark ettik. Bunun üzerine hemen tekrar şubeye geri döndüm.

Kasadaki genç hanımın yanında duran beyaz gömlekli bir erkek çalışan, fişimi aldı ve bana “aldıklarınızı kontrol etmem lazım” dedi. Bu söz karşısında “Oğlum, yalan mı söylüyorum, bu ne ayıp bir söylem” demek zorunda kaldım. Buna rağmen arabamıza kadar gelip poşetlerimizi tek tek kontrol etti. Müşterilerin içinde, arabamın başında alışverişlerimin didik didik incelenmesi beni çok utandırdı ve derinden üzdü. Ben 70 yaşındayım ve bu şekilde adeta sorgulanmak, güvenilmemek gururumu çok kırdı.

Kontrol sonrası elime 50 TL tutuşturdu, “20 TL de normal ekmek kesmişiz” dedi. Oysa 20 TL de zaten fişte yazılıydı. Sonrasında ben özellikle bir yetkili istedim, gelen kişi de beyaz gömlekliydi. Ancak ne bu kişi ne de önceki çalışan, en ufak bir özür dileme, çalışanlarının hatasını kabul etme ya da yaşattıkları saygısızlıktan dolayı bir üzüntü belirtme gereği duymadı. Aksine, arkadaşı koruyan, umursamaz ve küstahça bir tavırla konuştular.

Kasada da öncesinde 2–3 hanım çalışıyordu, oldukça yorgun ve bezgin görünüyorlardı, bir söylediğimi birkaç kez tekrar etmek zorunda kaldım. 70 TL’lik ekmeğin fazladan yazıldığını görünce, ister istemez aklıma “Acaba başka ürünlerde de yanlış tartım ya da eksik/fazla yazım oluyor mu? ” sorusu düştü. Yıllardır hiç aklıma gelmeyen bu güvensizlik duygusunu yaşamaya başladım.

Ben Safranbolu gibi köklü bir fırının çalışanlarından, özellikle de sorumlu görünen kişilerden, müşteriyi mahcup eden bu davranış için açık bir özür, bana güvenmeyip arabaya kadar gelip poşetlerimizi kontrol eden çalışan için de gerekli yaptırımın uygulanmasını bekliyorum. Benim için asıl önemli olan, bu saygısızca ve küstah tavrın karşılıksız kalmaması ve başka müşterilerin de benzer bir mahcubiyet ve üzüntü yaşamaması.