Şişli Sarıyer Etfal Hastanesi'nde Doğum Deneyimim: Hayal Kırıklığı Ve Güvensizlik
Şişli Sarıyer Etfal Devlet Hastanesi'nde 2023 Mart 5'te doğum gerçekleştirdim. 2 hafta öncesinden acilden giriş yaptım, doğum haftam geldiği için beni hemen acile aldılar. Karnıma baktılar, USG ile kontroller bittikten sonra doğum zamanıma karar verildi ve tarih verdiler. Neyse, ben verdikleri tarihte gittim. Sabahın 6'sında beni çağırdılar, üzerime yırtık pırtık bir ameliyata hazırlanmam için önlük verdiler. Resmen her yer gözüküyordu. Beni kapalı bir odaya aldılar, NST bağladılar. Ameliyat öncesi bebeğin kalp atışlarına bakıldıktan sonra 30 tane asistan geldi. Yanıma hepsi birlikte sonda takmaya çalıştılar. Canımı öyle yaktılar ki bir türlü anlam veremedim. Neden 30 kişi olduğuna bir sonda alt tarafı yani, daha sonrasında denek olduğuma karar verdim. Birden ağlamaya başladım, panik oldum. Doğum öncesi zaten devlette doğurduğum için korkuyordum, korkum 2 kat oldu. Bir anda ve daha sonrasında 'doktor' isimli güya doktor olarak biri geldi. Sonda çok şükür halletti. İçimi deşerek ben bu arada kendi sıkıyorum, acı duyduğumdan hassasım bir de o sabah. Neyse ameliyata alındım. Genel anestezi istediğimi belirterek alındım. İmzalar attım evraklara, eşimle ameliyathaneye alındım. Bir sürü erkek kadın hemşire, 1 tane gerisi ful erkek temizlikçi abiler bile vardı. Ne alaka çözemedim o kısmı. Allah'ım dedim nereye düştüm ben. Neyse, bana demesinler bir de sizi genel anesteziye alamıyoruz. Uyanamazsınız diye düşündüğümüz için sizi yarı epidural yapacağız. Daha rahat edeceksiniz. Daha sonra dediler, e peki dedim, öyle olsun madem. Neyse, ameliyatım bitti, odaya alındım. Normalde bebek anında annenin yanında olur. Benim bebeğim 4 saat sonra yanıma getirildi. Neyse, 2 gün kaldık. Çıktık hastaneden. Ne bir pansuman ilacı yazıldı bana ne bir aşı kartı verildi çocuğuma. Dedim bir daha tövbe bu hastane. Buraya da yazıyorum ki devlet deyip gitme, gerçekten baştan savma işlerini. Ben sağlık ocağıma gittim pansuman için. Ben akıl edip gitmesem mikrop kapabilirdi. Bana bunu kimse demedi. Bir de dikişimi açık unutmuşlar, ucunu. Hâlâ sızlıyor dikişin son kısmı. Ben bunları yazılı dilekçe sunup dava edebilirim ama uğraşmıyorum, bitti gitti. Ben buraya yazıyorum ki benim gibi güzel hastane diye gidip hüsranla sonlanmasın. Sonuçta can doğuruyorsunuz, evladınız kanınız, güvenip gidiyorsunuz buralara. Allah kimseye zor da bırakmasın. Çocuktan soğuttunuz beni. Allah benim yaşadıklarımın aynısını inşallah bu hastanedeki çalışanlarda yaşatır.












