Sezaryen Anestezi Komplikasyonu Ve Hastane Desteği Eksikliği

9 Mart saat 10.30’da Medical Park Keçiören Hastanesi’nde Dr. Ö*** Y**** Ç**** tarafından gerçekleşen sezaryen doğumum sırasında ve sonrasında yaşadıklarımı paylaşmak istiyorum çünkü benzer bir süreçte başka annelerin de mağdur olmasını istemiyorum.

Hayatımın en büyük pişmanlığı bu hastanede doğum yapmak oldu. 09.03.2026 tarihinde burada sezaryen doğum yaptım. Doğumun üzerinden 5 ay geçmesine rağmen hâlâ hem fiziksel hem psikolojik olarak toparlanabilmiş değilim.

Ameliyathanede spinal anestezi uygulanırken anestezi uzmanının zorlandığını ve “Neden olmuyor? ” şeklinde kendi kendine söylendiğini duydum. Bir şeylerin yolunda gitmediğini fark etmeme rağmen bana hiçbir açıklama yapılmadı, her şey yolundaymış gibi davranılarak işleme devam edildi. Zaten doğum öncesi yoğun korku ve stres altındayken bu tavır beni çok daha fazla tedirgin etti.

Ameliyat öncesinde bana sadece çekiştirme hissedeceğim söylendi. Ancak ameliyat başladığında dayanılmaz derecede şiddetli bir acı hissettim ve bağırdım. Bunun üzerine bu kez genel anestezi uygulanarak tamamen uyutuldum. Sonuç olarak, bana hiçbir faydası olmayan spinal anesteziye ek olarak bir de genel anestezi almak zorunda kaldım ve bu süreçte yaşadığım acı ve panik duygusu benim için çok ağır oldu.
Spinal anestezi uygulanırken iğnenin birkaç kez girip çıktığını hissettim. Sonrasında iğne giriş yerinden beyin omurilik sıvısı sızmasına bağlı gelişen bir komplikasyon nedeniyle tam 15 gün boyunca dayanılmaz baş ve bel ağrıları çektim. Ayağa kalktığım anda başımda oluşan şiddetli basınç nedeniyle kusuyordum, bebeğimi emziremedim, yatağımdan kalkamadım, yemeklerimi bile yatarak yemek zorunda kaldım. Lohusalığımın ilk günleri benim için tam anlamıyla bir kabusa dönüştü.
Doğumdan sadece 3 gün sonra, belki bir çözüm bulabilirler umuduyla sürünerek tekrar hastaneye gittim. Anestezi uzmanının bana söylediği şey “Bu durum yaklaşık 150 kişiden birinde görülüyor, sizin şansınıza olmuş.” demek oldu. Ardından bana iki seçenek sundular: Serum takılarak ağrılarımın hafifletilmesi ya da tekrar küçük bir operasyon yapılması ve tabi her ikisinin de ücretli olduğu. Yaşadığım komplikasyonun sorumlusu benmişim gibi bir yaklaşım sergilenmesi, açıklayıcı ve sahiplenen bir tutum yerine, şanssızlık gibi gösterilmesi beni derinden hayal kırıklığına uğrattı
Hem fiziksel hem de psikolojik olarak çok yıprandım.
Ameliyat sonrası kontrolde de yine “Dokuların sert olduğu için çok canın yandı ama daha çabuk iyileşirsin.” denildi.
Aradan 5 ay geçmesine rağmen hâlâ karnımın içindeki ağrılar nedeniyle doktor doktor dolaşıp derdime çare arıyorum. 40. Gün kontrolümde de özellikle karnımın içindeki ağrıları ve bazı noktalara dokunduğumda şiddetli acı hissettiğimi söyledim. Buna rağmen bana, dikişimin ve rahmimin gayet iyi olduğu, ağrıyan bölgelerin ameliyatla ilgili olmadığı radyoloji uzmanına baktırmam söylendi.
Daha sonra muayene olduğum başka bir doktor ise, sezaryen sırasında bebeğin çıkarılması esnasında oluşabilecek doku hasarı veya kas yırtılmasının bu tür uzun süreli ağrılara neden olabileceğini söyledi. Elbette bunun kesin nedeni konusunda bir şey söyleyemem; ancak yaşadığım sorunların ameliyat sırasında gelişen bir durumla ilişkili. Doktorumdan ve hastaneden bu durumuma en azından kesin bir teşhis konulması için gereken tetkiklerin ücretsiz bir şekilde yapılmasını ve beni böyle çaresizce başlarından salmamalarını beklerdim. Çünkü ameliyat ve sonrası onların sorumlulukları.
Eğer hayaliniz; ebelerin destek olduğu, annenin kendini güvende hissettiği, pozitif bir doğum deneyimi yaşamaksa eğer iki kez düşün. Doğum sürecim boyunca Ne doğum öncesinde ne de doğum sonrasında yeterli bir ilgi ve takip gördüm.
Bebeğiniz emdi mi, memeyi tuttu mu, aç mı, neden ağlıyor… Bunlar kimsenin umurumda değildi. İlk ayağa kalkışımda da herhangi bir destek verilmedi. Sezaryen sonrası kendi başınıza ayağa kalkmaya ve ihtiyaçlarınızı karşılamaya çalışıyorsunuz.
Hastanede kaldığım süre boyunca odadaki eşyaların durumu da beklentimin çok altındaydı. Yemekler sürekli buz gibi geliyor, çorbalar lapa gibi servis ediliyordu, bu nedenle her öğünde dışarıdan yemek söylemek zorunda kaldık. Beni en çok şaşırtan durum ise Kullanılmış yemek tepsilerinin koridorda duran bebek pusetlerinin üzerine üst üste bırakıldığını, daha sonra bu pusetlerin herhangi bir temizlik veya dezenfeksiyon yapıldığını görmeden yeniden doğumhaneye götürülüp yeni doğan bebekler için kullanıldığını bizzat gördüm.
Bu süreci paylaşmaktaki tek amacım, yaşadığım sıkıntıların ciddiyetinin hastane yönetimi ve ilgili hekimler tarafından görülmesi, benzer durumda olan hastalara daha şeffaf bilgi verilmesi, komplikasyon geliştiğinde sorumluluk alan, çözüm odaklı ve hasta yanlısı bir yaklaşım sergilenmesi ve hijyen konusunda çok daha titiz davranılarak başka annelerin ve bebeklerin aynı şekilde mağdur edilmemesidir.