İzmir Katip Çelebi Hastanesi Yeşilyurt Acildeki Sarı Hırkalı Kadın

Hayatımda bu denli duyarsız bir hastane personeli ile karşılaşmadım. İnsanların zaten acısı varken bu kadar delirtmek için ellerinden geleni yapıyorlar. 27 Eylül sabah 9 buçuk civarı acil servise gittik, annem merdivenlerden düştü, bacağı kırıldı. İlk başta çok iyi ilgilendiler, işimiz bitti. 28 Eylül sabah 7'de ortopedi doktoruna gelmemizi söylediler. Oradaki hanımefendiye 2 kere sorduk ama biz tabii ki de o can havliyle hafta sonu olduğunu aklımıza getirmedik. Annemin ağrısı varken sabahın köründe kalktık, hastaneye gittik. Ne bir sandalye olmasını geçtim, cevap vermiyorlar. Yazık, günah. Cidden insanlar nasıl böyle duyarsız olmuş? Her şeyi geçtim, boşuna gitmemizi acile tekrar sormaya gittik. 28 Eylül sabah 8:30'da sarı hırkalı kadın sandalyede uyuyordu. 'Günaydın' diyerek soru sordum, üslupsuz bir şekilde cevap verdiler, lafı ağzıma tıkadılar. Beyefendi vardı, sağ olsun o az da olsa yardımcı oldu. Kendi arkadaşlarının hatası, 'o aklı beş karış havada' demeyi biliyorlar ama soru sorunca el kol hareketi yapıyorlar. Özellikle de o sarı hırkalı uyuyan kadın. Sabahın köründe annemin ağrısı varken oraya kadar ne hallerde getirmişiz, soru bile soramıyoruz. Halbuki özür dilemeleri gerekirken yazık, günah.