Muayene Yapılmadan Alınan 3500 TL Ücretin İadesini Talep Ediyorum

Şikayeti başlatmadan önce hastaneye bilgi verdim ve halkla ilişkilerden bir bayan ile görüştüm. Durumu izah ettim; kendisi “Bu bizim muayene ücretimiz” dedi. Ben de, “Beni muayene etmediler ki dedim, nedenini sordu”. Bana, gece muayene yapılmadığını söylediler; ancak ücret, muayene adı altında alındı, İki saniye içinde, iki lensimi parmak ucuyla aldıklarını belirttim. Zaten muayene ihtiyacım yoktu; tek sıkıntım, gece kimsenin olmadığı bir saatte yalnız olmamdı ve lensi kendi başıma çıkaramadım. Bu durum, hastane için kolay bir kazanç olmuş gibi görünüyor. Halkla ilişkiler görevlisi “Araştırıp dönüş yapacağım” dedi, ancak o günden beri herhangi bir geri dönüş olmadı. Bu nedenle şikayetimi CİMER ve Tüketici Hakları Mahkemesi’ne ilettim. Umarım gereken yapılır. Hastaya verilen değer böyle olmamalıydı.

CİMER’den olumsuz yanıt, ardından Tüketici Hakem Heyeti’nden red kararı aldım. Gerekçe: Sigortalı olmamam. Oysa mesele bu değil. Sigortalı olsam da aynı ücret alınacaktı. Yani sorun sigorta değil, uygulamanın kendisi. Bir sağlık kuruluşu, hastayı ‘sigortalı mı değil mi’ diye değil; insan olarak ele alır. Burada ise sağlık değil, ticaret öncelikli. Bu nedenle Göz Vakfı benim gözümde bir sağlık kurumu değil, bir ticarethanedir. Ödediğim 3.500 TL’yi helal etmiyorum. Önünden geçmem, kimseye de önerilmemeli. Aksine, gitmeyi düşünenleri uyarırım. Benim derdim tıbbi bir işlem yaptırmak değildi. Acemi bir lens kullanıcısıydım ve lensi kendi başıma çıkarmakta zorlandım. Gece geç saatti, yalnızdım. Eğer gündüz olsaydı, yoldan geçen birinden bile rica edebilirdim. Bu bir ‘sağlık hizmeti’ talebi değil, insani bir yardım isteğiydi. Buna rağmen konu sigortaya, ücrete ve ticari prosedürlere indirgenmiştir. İşte itirazım tam olarak buradadır.