Etlik Şehir Hastanesi Santralinde Hassas Hastanın Basit İletişim Talebi Engellendi

Etlik Şehir Hastanesi psikiyatri kliniğinde yatan, yüzde 92 görme engelli bir arkadaşım için bugün hastaneden arandım. Arkadaşımın hayatta 85 yaşındaki halasından başka kimsesi yok. Sigara ihtiyacı olduğunu hemşireye söylemiş, hemşire de beni aradı. Elmadağ’da yaşadığımı, bugün hastaneye gelmemin zor olduğunu, ancak yarın öğleden sonra gelebileceğimi belirttim ve bu şekilde anlaştık.

Daha sonra bir kardeşimle konuşurken yardımcı olabileceğini, sigara ihtiyacını bugün karşılayabileceğini söyledi. Bunun üzerine, hemşireye haber vermek için tekrar beni aradıkları numaradan hastaneyi aradım, santrale düştü. Defalarca durumu anlatmama rağmen santraldeki görevliyi bir türlü aşamadım, beni hemşireye ya da ilgili birime bağlamadılar. Üstelik tüm durumu anlatmama rağmen benden ünite, yatak numarası gibi bilgiler istendi. Bana böyle bir bilgi hiç verilmediği için doğal olarak bilmiyordum.

Benim derdim aslında çok basit bir iletişim talebiydi; sadece hemşireye, bugün gelemeyeceğimi ama birazdan bir yakınımın gelerek hastanın ihtiyacını karşılayacağını bildirmek istedim. Buna rağmen santral görevlisinin yaklaşımı, insanların işini kolaylaştırmak yerine zorlaştıran bir tutumdaydı. Bu kadar hassas bir durumda, psikiyatri servisinde yatan, görme engelli ve kimsesiz bir hasta için bu kadar basit bir bilgilendirmenin bile santral engeline takılması beni hem üzdü hem de ciddi anlamda mağdur etti.

Etlik Şehir Hastanesi santralinde görev yapan personelin daha çözüm odaklı, empati kurarak ve birimleri teyit ederek hareket etmesini, sadece “buraya gelmelisiniz” anlayışından çıkılmasını talep ediyorum. Benzer durumların tekrar yaşanmaması için santral çalışanlarıyla ilgili gerekli uyarıların ve düzenlemelerin yapılmasını, bu tür hassas hasta durumlarında iletişimin kolaylaştırılmasını bekliyorum.