Çocuğumun Acil Serviste Yaşadığı İhmaller Ve Kaba Personel Tutumu

21 Ağustos 2026 tarihinde, 36 günlük oğlum Aras’ı öksürük ve hızlı nefes alma şikayetleri nedeniyle Zekai Tahir Burak Hastanesi Ek Binası Çocuk Acil Servisi’ne götürdük. Muayene, akciğer grafisi, kan ve idrar tahlilleri yapıldı. İdrar yolu enfeksiyonu olduğu ve kültür sonucunun üç gün içinde çıkacağı belirtildi. Ancak öksürük ve hızlı nefes alma şikayetleriyle ilgili yeterli açıklama yapılmadı ve uygun bir tedavi planı sunulmadı.

24 Ağustos’ta yeniden başvurduğumuzda, idrar kültüründe enfeksiyon ve bakteri tespit edildiği belirtilerek tekrar örnek alınması istendi. Sonda ile üç kez örnek alınmaya çalışıldı; başarılı olunamayınca örnek idrar poşeti kullanılarak alındı. Buna rağmen işlem kayıtlara sonda ile örnek alınmış gibi işlendi. Sonuçların ardından oğlum hastaneye yatırıldı.

Yatış sırasında, 25 Ağustos tarihli göz muayenesi randevusunu sağlık personeline bildirdim. Muayenenin hastanede gerçekleştirilebileceği ifade edilmesine rağmen bu işlem yapılmadı ve sonrasında konuya gereken önem verilmedi. Refakatçi olarak annemin kalmasına ilk gün izin verilmedi. Hemşirelerin müdahalelerinin gecikmesi nedeniyle çocuğumla ilgilenmekte zorlandım. Ertesi gün refakatine izin verilmiş olmasına rağmen bu karar daha sonra geri alındı ve görevli hemşire tarafından uygun olmayan, tersleyici bir üslupla iletişim kuruldu.

Tedavi süreci ve çocuğumun sağlık durumu hakkında yeterli, açık ve anlaşılır bilgi verilmedi. Odanın sıcaklığı nedeniyle ateşinin yükseldiğini belirtmeme rağmen herhangi bir çözüm üretilmedi. 27 Ağustos’ta ateşi 37,5 derece olarak ölçüldüğünde, bu durumun oda sıcaklığından kaynaklandığı ifade edildi.

Aynı gün serum yenilenmesi sırasında damar yolu ile ilgili bir işlem gerçekleştirildi. Daha sonra çocuğumun ayağında ve bacağında şişlik fark ettik. Hemşire müdahalesinin gecikmesinin ardından damar yolu çıkarıldı ve bölgeye ıslak pamuk uygulandı. Yeniden damar yolu açılmasına rağmen şişlik devam etti. Diğer ayağın kullanılmasını talep etmemize karşın, “Yapacak bir şey yok, damarı zor bulunuyor.” şeklinde yanıt verildi. Çocuğumun yoğun şekilde ağlamasına ve yaşananlara rağmen uygun ve özenli bir yaklaşım sergilenmedi. Ayrıca alaycı ve suçlayıcı nitelikte ifadeler kullanıldı.

Hastaneden ayrılmak istediğimi bildirdiğimde, hakkımda tutanak tutulacağı ifade edildi. Şikayetlerimi ve çocuğumun ayağındaki şişliği üç doktora göstermeme rağmen, bunun bebeklerde görülebilecek bir durum olduğu belirtildi. Taburculuk sırasında da “İki gündür sizinle uğraşıyoruz, tutanak tutacağız.” şeklinde bir ifade kullanıldı. Gerekli belgeleri imzalayarak, tedavisine başka bir hastanede devam etmek üzere hastaneden ayrıldım.