Acil Serviste İlgisizlik Ve Bekleme Çilesi
Bursa Uludağ Üniversitesi acil bölümüne, 4 yaşındaki yeğenimin düşme sonucu kulak memesi yırtılmış olarak geldik. Acil bölümündeki travma bölümündeki arkadaşlar umursamaz tavırlar sergiledi. Biz karşılarında ilgilenmeleri için beklerken, umarsız bir şekilde ilgisiz tavırlarla, biz sormadan cevap dahi vermediler. Bankoda duran arkadaşlar, görevlerinin ne olduğunu bile bilmediğim kişiler, 15 dakika bu şekilde bekledikten sonra, kendim ne yapacağımı söyledikten sonra, bankonun arkasında doktor var, onun muayene edeceğini söylediler. Doktor hanımla görüştükten sonra, kulak burun boğaz bakacağını, onların gelip kulağı dikeceklerini beyan ettiler. Tekrar bekledikten sonra, 'Sizin telefonunuzu alayım, biz sizi arayacağız.' dendi. Daha sonra gelen telefonla 3. kat kulak burun boğaza çağırdılar. Kendimiz yine 3. kata gittik. Orada tekrar bakıldıktan sonra, 'Siz acile inin, ben de aşağı geleceğim.' dendi. Ancak 1 saatten fazla beklememize rağmen, ortada ne bir doktor ne de başka biri vardı. Travma odasına sorunca, 'O görmüştür, gelecektir.' cevabını aldık. Yine kendimiz daha önce travma bölümünde ilgilenen doktor hanımla görüşüp, 'Kulak burun boğaz cerrahı gelmedi, çocuk yorgunluktan uyudu.' dedikten sonra kendisini aradı. Nedense aradıktan sonra hemen 'Geliyorum.' deyip 5 dakika sonra aşağı indi. Bursa Uludağ Üniversite Hastanesi acil servisine 9 sıralarında geldik. 4 yaşında bir çocukla bir aşağı bir yukarı, orada bekle burada bekle, kulak yarası açık bir şekilde 00:00'da kulak pansuman edildi, dikildi. Hastaneden 00:30'da çıktık. İnsanlar bu hastaneye iyileşmek için gelmesine rağmen, insan sağlığı burada mezbahaya dönmüş. Bu nasıl bir sağlık sistemi, bu nasıl insanlar anlamış değilim. İnsanların sağlık çalışanlarına şiddet uygulaması doğru değil, evet ama gerçekten cinnet geçirecek bir duruma geliyoruz. Yetkililerin bu duruma bir çare bulmalarını canı gönülden istiyorum.










