Trabzon Kanuni Araştırma Hastanesi Endokrinoloji Uzmanının Kaba Ve Saygısız Tutumu

Trabzon kanuni Eğitim ve Araştırma Hastanesi endokrinoloji bölümünde görev yapan doktor s** a**’ın muayene sırasındaki tavrı ve üslubundan dolayı şikayetçiyim. 6 Ağustos perşembe günü saat 13.30’daki randevumuza annemle birlikte mide ameliyatı talebimizi ve şeker hastalığı sürecini konuşmak için gittik. Tıbbi açıdan verdiği bilgilerde bir sorun yoktu ancak insan ilişkileri ve hastaya yaklaşımı son derece kırıcı ve rencide ediciydi.

Muayene boyunca hastayla göz teması kurmaktan bile kaçınan, tersleyen ve üstten konuşan bir tavır sergiledi. Annem bir şey sormak istediğinde kendisine “yorma beni teyze” diyerek hem sözünü kesti hem de annemi tam olarak dinlemedi. Ben annemin iştahı konusunda iradesiz olduğunu, akşam küp şekerleri elinden zor aldığımı söyleyip yardım isteyince de anneme “çocuk musun ya, yemeyeceksin” gibi sert ve azarlayıcı bir üslupla hitap etti. İlk muayenede bu tavrı çok büyütmemeye çalıştık ancak süreç ilerledikçe bu tutumun değişmediğini gördük.

Daha sonra annemin gece kullandığı insülinin artık yetmediğini, değiştirilmesi gerektiğini, raporu bitince insülini kendisinin yazacağını söyledi. Bugün annem yeniden hastaneye gittiğinde ise bu kez kullandığı şeker hapı nedeniyle o insülini yazamayacağını söylemiş. Annem de daha önce geldiğinde ilaçlarını gösterdiğini ve ilaçlarını görmüş olduğunu belirtip insülini değiştireceğiz dedin deyip dışarı çıktığında sekretere “ben o gün doktora ilaçlarımı göstermiştim, neden o zaman söylemedi de o kadar yolu geldim ” dediğinde sekreter tüm doktorlar aynı yanıtını verdi.

Ayrıca doktor hanım bugünkü muayene esnasında yine ters bir tavır sergilemiş. Annem “peki tekrar geldiğimde siz burda olur musunuz, tatilde mi olursunuz acaba? ” dediğinde ise “tatilimi size göre mi ayarlayacağım? ” şeklinde, son derece kaba ve saygısız bir cevap vermiş.

Bu yaşananlar annemi hem psikolojik olarak yıprattı hem de hasta–doktor ilişkisine olan güvenini sarstı. Ben bu tavırların, özellikle kronik hastalığı olan, hassas ve moral desteğine ihtiyaç duyan hastalara karşı kabul edilebilir olmadığını düşünüyorum. İnsanları azarlayan, üstünlük kurmaya çalışan bu üslupla mesleğinin gerektirdiği sorumluluğu hastaya karşı tam olarak yerine getirmediğine inanıyorum.

Hastaneden, doktorun bu üslubu ve annemin yaşadığı psikolojik rahatsızlık dikkate alınarak gerekli uyarının yapılmasını ve benzer şekilde başka hastaların da rencide edilmemesi için gerekli önlemlerin alınmasını talep ediyorum. Hastaların kendini güvende ve saygı görmüş hissettiği bir iletişim ortamının sağlanmasını istiyorum.