Namık Kemal Araştırma Hastanesi Endokrin polikliniğinde, annemle birlikte yaşadığımız bir olayı paylaşmak istiyorum. Annemden biyopsi alındı, ayakta zor duruyor ve oldukça hassas bir durumda. Sadece sekretere bir kağıt vermek için yan kapıda beklerken doktor *** ile çok saygısız ve rahatsız edici bir durum yaşadık.
Doktor, anneme çarpmasına rağmen sadece “çok pardon” deyip kendi arkasını dönerek çalışanlarla sohbet etmeye, adeta dedikodu yapmaya devam etti. Annem zor ayakta dururken, bizi görmezden gelmesi ve hastayı önemsemeyen tavrı beni çok rahatsız etti. Çıkarken kapıyı kapatayım dedi, ben de sadece kağıdı vereceğimi söyledim, buna karşılık bana ağzını yayarak “ön taraftan” diye cevap verdi. Hem anneme çarpması, hem dedikoduya devam etmesi, hem de görevimizle ilgili basit bir konuda bile yardımcı olmak yerine engel olmaya çalışması üzerine sinirlendim ve “bize gelince böyle oluyor” dedim.
Bunun üzerine bana kurallardan bahsetmeye başladı. Biz de kuralların farkındayız ancak burada asıl sorun, hastaya ve hasta yakınına karşı sergilenen üslup ve saygısız tavır. Görev başında bir doktordan beklenen güler yüz, anlayış ve hassasiyetin tam tersi bir tabloyla karşılaştım. Bu davranışlar, hastaneye ve doktora duyduğumuz güveni ciddi şekilde zedeledi.
Bu yaşananların ciddiyetle ele alınmasını, ilgili doktorun hasta ve hasta yakınlarıyla iletişimi konusunda uyarılmasını ve gerekli görülüyorsa hakkında inceleme yapılmasını talep ediyorum. Hastaların bu şekilde görmezden gelinmediği, saygılı ve özenli bir yaklaşımla karşılandığı bir ortam görmek istiyorum.
Yorumlar