Pamukkale Üniversitesi Hastanesi Bebek İçin Uzun Laboratuvar Bekleyişi Ve Hastane İhmali

Bugün saat akşam beşten şu saate kadar, yani gece 04.15’e kadar, neredeyse 12 saattir Pamukkale Üniversitesi Hastanesi bahçesindeydik. Bakın, müşahede odasındayım demiyorum; resmen 6 aylık bebeğimizle günümüzü bahçede geçirdik. Bu kadar olumsuzluk olmaz ya, bu nedir Allah aşkına? Kimsede vicdan, merhamet kalmamış. O kadar sinirliyim ki şu an konuya yeni geliyorum. 6 aylık bebeğimizi yüksek ateşle hastanenize getirdik; baktılar, kan ve idrar aldılar, kanında enfeksiyon var dediler. İdrarı akşam 8’den gece 4’e kadar bekledik, sonuç çıkması için. Şaka gibi, koca üniversite Hastanesi o kadar saatte bir teste bakamadı. Şu saat olmuş bize diyorlar, sabah gelin, dalga geçiyorsunuz. Kucağımda ateş içinde bebek, yanımda diğer çocuğum, evim uzak; tam bir olumsuzluktu. Yazıklar olsun, sırf idrar çıkmadı diye diğer bebeğime bir ilaç yazmadan ateş içinde gönderdiler. Oraya iki‑üç işi bilmez stajyer koymuşlar; daha hassas ölçeri kullanmayı bilmiyor. 

Bebeğin kulağına üç kişi baktı, ayrı ayrı; hiç birinde anlamadığı için çocuğun kulakları koptu, resmen patladı ağlamaktan. Sonuç niye çıkmadı? Kaç saattir olumsuzluk yaşıyoruz, diyoruz; herkes birbirinin üzerine atıyor. Stajyer dalga geçer gibi gidin, güvenliğe sorun, biz bilmiyoruz diyor. Muhatap olacağımız kimse yoktu; laboratuvarı arıyorlar, telefonu bile açmıyorlar. Herkes kendi keyfinde, adeta bir yurt havası; kimse kimsenin umurunda bile değil. Orada bebeğime bir şey olsa ilgilenecek kimse yok. Lütfen, şu laboratuvara bir çözüm bulun; insanlar bu kadar mağdur edilmez. Saat kaç olmuş, hiçbir işlem görmeden çektiğimiz olumsuzlukla birlikte eve geldik. En azından acil bir tane işi bilen bir doktor koyun; kimse bir şey bilmiyor. Bebek elimde alev alev yanıyor. Gelmiş, yatak boşalınca müdahale edeceğiz diyorlar. Ya koca üniversitede niye o kadar az yatak var?