Acil Serviste Hastanın Yalnız Bırakılması Ve Saygısız Tutumu

17.06.2026 tarihinde saat 13.00–15.30 arasında annem şiddetli kusma, bilinç kaybı gibi şikayetlerle Medical Park Maltepe Hastanesi acil servisine götürüldü. Hastaneye vardığımda annem acil kırmızı alanda gözetim ve tedavi altındaydı. Bir süre sonra annemin ne zaman sarı alana alınacağı konusunda serviste görevli, ismini dahi anmak istemediğim hemşire s. Hanım’a danıştık. Kendisi içeri bakıp bize bilgi vereceğini söyleyip ortadan kayboldu.

Yaklaşık 5 dakika sonra kırmızı alanın kapısı açıldığında annemin, yanında hiçbir refakatçi olmadan, kendi başına orada bırakıldığını gördük. Annemi o halde, üstelik bu kadar savunmasız bir durumda görmek bir evlat için gerçekten çok ağır bir durumdu. Zaten kendine zor gelirken ayakta tek başına durmaya çalışıyor, etrafta tanıdık bir yüz arıyordu. Neyse ki tam kapının önündeydik de babam hemen koşup anneme destek oldu.

Durumu sorduğumuzda, “Hasta kendisini iyi hissettiğini beyan etti, bu nedenle sarı alana geçebilir” denildi. Ancak sarı alana geçişte en ufak bir personel desteği sağlanmadı, annemi tamamen kendi imkanlarımızla götürmek zorunda kaldık. Hangi yatağa yatırılacağı söylenmedi, kimse eşlik etmedi. Annem ayakta zor durduğu için, steril olup olmadığını dahi bilmediğimiz bir yatağa kendimiz yatırmak zorunda kaldık.

Annem kendine geldiğinde, kırmızı alandayken ilgili hemşirenin ve başka bir görevlinin kendi hakkında “Bir şeyi yok bunun, kendini atıyor” gibi son derece saygısız ifadeler kullandıklarına bizzat şahit olmuş. Zaten çok ağır bir tablo içindeyken, kendisiyle bu şekilde alay edilmesi ve şikayetlerinin ciddiye alınmaması annemi hem duygusal olarak derinden yaralamış hem de kendisini değersiz ve güvensiz hissetmesine neden olmuştur.

Konu hakkında ilgili personele ve söz konusu hemşireye tepki gösterdiğimizde, “Zaten hasta kendini iyi hissettiğini söyledi, kapıda da siz duruyordunuz, o yüzden bıraktık” gibi alaycı ve umursamaz cümleler duymak durumunda kaldık. İnsanın aklına, “Eğer beyin kanaması geçiriyor olsaydım ve kendimi iyi hissediyorum deseydim, demek ki beni de kapının önüne bırakıp kaderime terk edeceklerdi” sorusu geliyor. Canımızı emanet ettiğimiz bir yerde böyle bir yaklaşım kabul edilemez.

Şikayetimizi hastaneye ilettiğimizde yalnızca personele yeniden eğitim verileceği yönünde bir geri dönüş yapıldı. Ben bu yaşanan olayla ilgili olarak başta söz konusu hemşire hakkında gerekli idari işlemlerin başlatılmasını ve hasta ile yakınlarından, yaşattıkları bu saygısız ve travmatik süreç için samimi bir özür dilenmesini talep ediyorum. Böyle bir ihmalkarlığın, saygısızlığın ve iletişim eksikliğinin bir daha hiçbir hastaya ve yakınına yaşatılmaması için somut adımlar atılmasını istiyorum.