İzmir Şehir Hastanesi'nde Yaşadığım Büyük Hayal Kırıklığı

İzmir Şehir Hastanesi mi? Artık önünden bile geçmem. 05 Temmuz günü aynı hastaneye 272 CRP ile üroloji servisine yatırıldım. Ayın 17'sinde taş kırma ameliyatı oldum fakat kırılan taşlar tekrar idrar yolunu kapatarak böbreğin şişmesine ve ağrıya neden oldu. 28'inde dış merkezde yapılan tetkiklerde CRP'min 118 çıktığı ve acilen ameliyatı yapan doktoru görmem istendi. 29 akşamı İzmir Şehir Hastanesi aciline başvurdum, genel şikayetim ateş ve böbrek ağrısıydı. Yapılan kan testinde CRP 235'lere çıkmış ve ağrım dayanılmazdı. Üroloji servisine saat gece 04:30'da yattım. Hemen aynı zamanda normal tuzlu su dediğimiz serum verdiler. Defalarca ağrı kesici istememe rağmen doktorun vermediğini söylediler. Ertesi gün tatil olduğu için asistanlar baş asistan nezaretinde konsültasyon yaptılar. Orada da ağrım olduğunu, ağrı kesici vermelerini istedim ama beni dinlemediler bile. Aynı gün saat 11'e kadar sabrettim. Artık ağrı dayanılmaz boyuttaydı. Hemşire odasına gidip benim ilacım var mı, hem CRP'me müdahale edilmeli hem de ağrım kontrol altına alınmalıydı. Hemşirenin söylediği, 'Size herhangi bir ilaç gözükmüyor' şeklindeydi. O zaman o doktorlara söyle, biraz hastalarla ve hastaneyle ilgilensinler dedim ve odama gittim. Biraz sonra sarışın bir asistan gelip 'Sen doktor musun, bizden iyi mi bileceksin? Beğenmiyorsan özel hastaneye gidersin' dedi. Evet, genç bir doktor 63 yaşındaki hastaya hem tıbbi müdahale etmiyor hem de bu şekilde konuşabiliyor. Ben de bütün ağrılarıma rağmen 10. kattaki üroloji kliniğini terk ettim. Aynı gün Eskişehir Şehir Hastanesi'nin aciline gittik. Personel güler yüzlü ve çalışkan, doktorlar bilgili, bina ve odalar tertemiz. İkisi de Şehir Hastanesi ama aralarında dağlar kadar fark var. Şimdi odamda yatıyorum, yatar yatmaz ağrı kesici ve antibiyotik tedavisine başladılar. Kısaca İzmir Şehir Hastanesi'nde 3 aylık dönemde yaptırdığım her şey boşa çıktı. Şimdi bütün tedavi en baştan başlayacak.