Uludağ Acil Travma Bölümünde Psikolojik Şiddet Ve İlgisizlik

Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Travma Bölümünde Ortopedi Yaşanan Mağduriyet!
25 Mayıs 2026 saat 21:00 ila 21:30 sularında Ş***** Y***** Hastanesi yönlendirmesiyle gittiğimiz Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Travma Bölümünde inanılmaz bir mağduriyetle karşılaştık.
Annem evde yaşadığı kaza sonucu ayağını kestiği için kendisini Ş***** Y***** Eğitim ve Araştırma Hastanesine götürdük orada ilk müdahale yapıldıktan sonra tendonda yırtık olduğu görüldü ve doktor orada el cerrahı olmadığını bu yüzden üniversite hastanesindeki kadar kusursuz yapamayacağını Uludağ üni tıp fakültesinde bunun çok daha iyi tedavi edileceğini söyleyerek bizi uzak da olsa tıp fakültesine yönlendirdi. Hiç vakit kaybetmeden hastaneye gittik. Girdiğimiz gibi acil travma bölümündeki doktorlar yüksek tonda hem bizi hem gönderen doktorları azarlama tarzında küçümseyici cümleler kullanarak rencide ettiler. Özellikle ismini bilmediğim yuvarlak gözlüklü kadın bir doktor ve ortopedi doktoru b. E. Psikolojik şiddet uyguladılar. Dr. B. E. “Ya s. Lak mı bunlar buraya neden hasta gönderiyorlar? Ben de bakmıyorum abi hadi bakalım ne yapacaksınız şimdi? Benim zaten ameliyatlarım var gelmem 2 saati de geçer 3 saati de geçer” diyerek aslında bize bakmak istemediğini açıkça belirterek muayene bile etmeden odayı terk etti. O sırada şehir hastanesinden gönderilen küçük bir çocuğun yanında başka bir doktor Şehir Hastanesi için” s. Çayım böyle hastaneye binadan başka bir şey değil doktorlar bir b. Ka yaramıyorlar.” diyerek küçük çocuğu da korkuttular. Daha sonra biz yine de doktorlara olan güvenimiz sonucunda beklemeye başladık 3 saat sonra gelen doktor bu sefer acil vakayla ilgilendi ve işini bitirdikten sonra yanına gittik ne zaman bakarsınız diye ancak kendisi “ne zaman bakacağım belli olmaz öncelik diğer vakaların. Saatlerce de bekleyebilirsiniz. Ayrıca sizin tendon yırtılması 1 hafta sonra dikilse de sorun olmaz.” gibi yine bizim gitmemiz için elinden gelen psikolojik şiddete başlayarak bizi rencide etti. Ancak yanındaki diğer doktor biraz önce “tendonun bugün dikilmesi gerekli” demişti. Bu durum bizi dehşete düşürdüğü gibi annemi de çok korkuttu. Böylesine köklü bir hastanede bunları yaşamak bizim için travmatik bir durum oluşturdu. Sonrasında ne yazık ki annemin tedavisi yapılmadan ağlayarak çıkmak zorunda kaldık.
Verdiğim bilgilere istinaden o saat aralığındaki doktor ekibinin bu tutumumun araştırılmasını ve konuyla alakalı bana dönüş sağlanmasını rica ederim.