Acil Yardımda Şiddetli Kötü Muamele Ve Eşyaların Alınmaması

19 Temmuz 03:23’te intihar girişiminde bulunup hap içtim, pişman olup 112’yi aradım. Evde kimse yoktu ve kanser, bir de migren hastasıyım. Elim ayağım uyuşup buz gibi olmuştu; sürünerek kapıyı açmam istendi, bağırarak gidip açtım ve haliyle eşyalarım içeride kaldı. "Biz seni taşıyamayız, yürüyerek geleceksin" dediler. Ayakta zor durduğumu, kötü olduğumu söyledim. Bunun üzerine ensemdeki tişörtümden yırtarak zorla dışarı çıkarttı. Evimin içinde değerli eşyalarım vardı ve kapım açık kaldı; ne kimliğim, ne telefonum, ne de çantam alınmadı. Ambulansa, ayaklarımdaki aşırı titreme nedeniyle merdiven çıkarak gitmek zorunda kaldım. Ağız kuruluğumdan dilim dönmüyordu, su istedim, bağırdı: "Poşet istedim, midem bulandı, araba kirlenmesin diye lütfen buraya kusma". Korkudan bir şey olacak mı dedim. "Sen zaten intihar için içmedin mi?" ilaçları dedi, damar yolu için iğneyi koluma soktuğunda şiddetli bir elektrik çarpması oldu, refleks olarak çığlık attım ve azarlayıp bağırdı. Sonradan araştırdım, sinire iğne gelince oluyormuş; yani benim suçum değildi. Hastaneye gittim ve güvenlikten, doktordan, hemşireden, refakatçi yok, çantam yok, suya ihtiyacım var dedim ama doktor içebilir dediği halde su verilmedi. Elimdeki serumla başım dönerek WC lavabosuna gidip su içmek zorunda kaldım. Sürekli aşırı kuruluk nedeniyle kan alındı, hiçbir bilgi verilmeden iki serum verip beni saldılar. Üstelik yakınlarım yoktu, telefon yok, para yok, anahtar yok, ezbere telefon numarası yok. Ayağımda terlikler, saatlerce güneşin altında ailemin beni bulması için dua ettim. Kan sonucum dahi söylenmedi. Ben canımdan vazgeçmek istedim ama beni en çok yıkan, bana yaptıkları atlatamıyorum, unutamıyorum. Kolum morardı, buz gibi oluyor, acıyor, sürekli uyuşuyor, bileğimi bükemiyorum; galiba sinirim zarar gördü ama bu bana yaşattıklarından dolayı hastaneye gidemiyorum. Allah’ın bir suyunu bulamadım. Ambulansla gelen kronik hasta ve kimsesiz bir insan olarak itilip kakılmak çok ağrıma gitti, çok pişman oldum. Yardım istediğim için bunları asla unutmam.