Konut Olarak Kullanılan Home Ofisimde Haksız Çevre Temizlik Vergisi Tahakkuku

Keçiören Belediyesi, fiilen konut olan ve home office olarak kullandığım evimi, sadece vergi levhasında adres yer alıyor diye iş yeri kabul ederek çevre temizlik vergisi tahakkuk ettirdi.

✔️ Yerinde inceleme yok
✔️ Fiziki değişiklik yok
✔️ Konut niteliği devam ediyor

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu’na göre esas olan fiili kullanımdır.
Vergi Usul Kanunu’na göre maddi gerçek esastır.
Anayasa’nın 73. maddesine göre kanunda olmayan bir ölçütle vergi konulamaz.

Buna rağmen, hiçbir somut tespit yapılmadan vatandaş hukuka aykırı şekilde borçlandırılıyor.

İzmir 4. Vergi Mahkemesi’nin 2025 tarihli emsal kararında; konut niteliğini koruyan taşınmazların yalnızca home office adresi olarak gösterilmesi nedeniyle iş yeri sayılarak çevre temizlik vergisine tabi tutulmasının hukuka aykırı olduğu açıkça hüküm altına alınmıştır.

Söz konusu kararda mahkeme, 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu’nun 33/3. maddesine atıfla şu tespiti yapmıştır:

“Bir taşınmazın iş yeri olarak kabul edilebilmesi için, yalnızca mesleki faaliyetin adres olarak gösterilmesi yeterli olmayıp, konut niteliğinin fiilen ortadan kalktığının, taşınmazın kısmen veya tamamen fiziki olarak bu amaca uygun hâle getirildiğinin somut tespitlerle ortaya konulması gerekir. Salt vergi mükellefiyetinin bulunması veya home office adresi gösterilmesi, konutun iş yeri sayılması için yeterli değildir. Taşınmazda fiziki değişiklik yapıldığına veya konut kullanımının sona erdiğine dair yerinde ve somut bir tespit bulunmadığı sürece, iş yeri tarifesi üzerinden çevre temizlik vergisi tahakkuku hukuka aykırıdır.”

Bu karar doğrultusunda;

Yerinde inceleme yapılmadan,

Fiziki dönüşüm tespit edilmeden,

Konut niteliği fiilen devam eden taşınmazlar hakkında

İş yeri tarifesi üzerinden çevre temizlik vergisi tahakkuk ettirilmesi açıkça hukuka aykırıdır.

Bu nedenle söz konusu çevre temizlik vergisi tahakkuku; 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu’nun mükerrer 44. maddesine, 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu’nun 33/3. maddesine, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 3. maddesinde düzenlenen maddi gerçek ilkesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 73. maddesinde güvence altına alınan vergilerin kanuniliği ilkesine ve İzmir 4. Vergi Mahkemesi’nin yerleşik emsal kararlarına açıkça aykırı olup, hukuken geçerliliği bulunmamaktadır.

Hukuka aykırı olarak tahakkuk ettirilen ÇTV’nin iptal edilmesini talep ediyorum.

Aksi halde yargı yoluna başvuracağımı ve bu sürecin kamuoyuyla paylaşılacağını bildiriyorum.