Kahramankazan Belediyesi Barınakta Kedime Uygulanan Kötü Muamele

Çalıştığım fabrikaya sanırım iki ya da üç aylık, dört tane Tekir sokak kedisi geldi. Annelerini bilmiyorum. Aç ve susuz oldukları için fabrikada kendi imkanlarımla beslerken, özellikle işverenin ve diğer işçilerin 'fabrikaya zarar veriyor' diye kedilere bakmamı istemediler. Yavru oldukları için bakmamaya dayanamadım, besledim. Kedilerden bir tanesiyle aramda çok büyük bir bağ oluştu. Her gün ofise aldım çünkü erkek olduğu için diğer kedilerden farklı bir mizaca sahipti. Kışın ayazlarda bile ofisime almaya devam ettim. İki defa burada yara aldı, iyileştirdim. Ancak işveren restini çekince evimde uygun değildi. Araştırma sonunda Kazan Belediyesi barınağını aradım, üzülerek ve istemsizce ağlayarak kedileri almalarını istedim. Telefona çıkan bayan çok iyi hizmet verdiklerini, iyi bakıldıklarını söyledi. Ne bileyim, inandım. Burada aç kalmaktan kurtulurlar düşüncesiyle çağırdım, geldiler. Kedileri yakalama şekillerini hiç anlatmayayım; uyutmak için attıkları aletin adını bilmiyorum. Neyse, çok korkup oraya buraya kaçan kedilere dayanamayıp yine ağlayınca 'almayalım' dediler ama burada aç kalacaklardı. İşverenle aramız zaten bozuktu, mecbur kaldım. Zaten ikisini alabildiler.

Ben kedileri görmek için ziyaretlerine gittim, biri zaten ortada yoktu, 'kaçmıştır' dediler. Nasıl kaçar? Diğer kedim o kadar çok korkmuş ve değişmiş ki korkudan göz bebekleri kocaman olmuş, benden bile kaçıyordu. Kahroldum, biraz mama verdim. Kedim ürkekti, çok tuhaftı, azıcık yedi. Yukarıda tavanda açıklık vardı, oraya girdi. Kaldıkları yerde mamaları dağılmış, suları kıl ve pislik doluydu. Kedimi geri almak istedim. Kısırlaştırmadan ve çip takmadan veremeyeceklerini söylediler. Klinikte yaptırırım, söz veriyorum, kedim hiç iyi değil desem de nafile. Çalışıyordum, hafta içi belli gün ve saatte görüş vardı. İki kez gidebildim ama telefondan hep aradım. Kısırlaştırıldıktan sonra da hep aradım, durumu sordum. Ameliyat sonrası yaşar mı, garanti veremeyiz dediler. Ameliyattan beş gün kadar sonra kedimi almaya, sahiplenmeye gidebilirmişim. Yaklaşık on günün sonunda nihayet gittim, çip takıldı, aldım kedimi ama su ve mama yediremedim, çok kötüydü, halsizdi, bağışıklığı tamamen çökmüştü, bir şey yediremedim. Ameliyat eden veteriner 'üç gün sana küsebilir, zamanla düzelir' dedi. Yine de içim rahat değildi. Ertesi gün veterinere götürürüm diye plan yaptım ama aynı gün kedimi kaybettim. Kedim sanki son nefesini benim yanımda vermek için dayanmış gibiydi. Barınağa gönderdiğime o kadar pişman oldum ki ağlamaktan bitap düştüm. Lütfen barınaklar kedi alıyorsa denetlensin. Ben binbir pişman oldum.