İstanbul Arnavutköy Devlet Hastanesi yeşil alan acil bölümünde yaklaşık üç hafta önce yaşadığım olayı paylaşmak istiyorum. Parmağım yerinden çıkmış, şişmiş, morarmış ve kan toplamış bir şekilde, ciddi ağrılar içinde acile başvurdum. Kaydımı yaptırdıktan sonra bana 200 kişilik sıra beklemem gerektiği söylendi.
Ağrımı ve durumumun ciddiyetini anlatmaya çalışmama rağmen benimle doğru düzgün muhatap olunmadı, yüzüme boş boş bakan, ilgisiz ve umursamaz bir tavırla karşılaştım. Benimle konuşmak yerine aileme “daha 19 yaşında, bir şey olmaz, dayansın” gibi bir cümle kuruldu. Acının yaşla bir ilgisi olamayacağını, bu yaklaşımın hem saygısız hem de sağlık açısından çok yanlış olduğunu düşünüyorum.
Elbette herkes gibi sıra beklemenin doğal bir şey olduğunun farkındayım; ancak parmağı yerinden çıkmış, acil müdahale gerektiren bir durumda bu kadar ilgisiz kalınması, “nasıl olsa genç, dayanır” mantığıyla yaklaşılması kabul edilemez. Acil serviste ilk muayene edilen, karşılanan hastaya tıbben doğru, insani ve profesyonel bir şekilde yaklaşılması gerektiğine inanıyorum.
Yeşil alanda doktor bulunmaması ve genelde stajyer personelin olması, buna rağmen kimsenin doğru dürüst yönlendirme yapmaması beni ciddi anlamda hayal kırıklığına uğrattı. Bu olaydan sonra bu hastaneye ne tekrar gitmeyi ne de önünden geçmeyi düşünüyorum, çünkü çalışanların büyük kısmının sorumsuz ve ilgisiz davrandığını gördüm.
Yetkililerden, özellikle acil bölümünde ilk muayene ve karşılamanın daha ciddi şekilde ele alınmasını, personelin hasta ile iletişim konusunda eğitilmesini ve “genç, dayanır” gibi yaklaşımların kesinlikle önüne geçilmesini talep ediyorum. Acil servise ağrı ve travma ile gelen bir hastanın, yaşına bakılmaksızın ciddiye alınmasını ve acil müdahale gerekip gerekmediğinin tıbben değerlendirilmesini istiyorum.
Yorumlar