5 yaşındaki oğlumu, kaygı seviyesinin artması nedeniyle bu hastanenin psikiyatri bölümüne götürdük. Ancak, bizim için hayal kırıklığıyla sonuçlandı. Bölümdeki bekleme alanı son derece küçük. Tabii ki, doğal olarak ağır durumda olan çocuklar da bulunuyor. Oğlum, daha önce böyle bir deneyim yaşamadığı için biraz kaygılandı.
Sıra bize geldiğinde, doktor çocuğun dışarıda beklemesi gerektiğini söyledi. Ancak oğlum, hem yaşının küçük olması hem de yabancı bir ortamda bulunması sebebiyle dışarıdaki salonda kalmak istemedi. Bu nedenle, ben ayrılarak dışarıda onunla beklemek zorunda kaldım. 5 dakika sonra eşim geldi ve doktorun çocukla yalnız görüşmek istediğini belirtti. Biz de yine 5 dakika kadar bekleme alanında oturduk.
Sonrasında doktor, değerlendirmek için bizi tekrar odaya aldı. Fakat çocuğun yine dışarıda kalmasını istedi. Tabii ki dışarıda kalmak istemedi ve içeri girmeye çalıştı. Bu sefer kalkıp kapıyı kilitledi. Çocuk bu sefer doğal olarak kapıya vurmaya başladı. Bizimki vururken, doktor görüşlerini aktarmaya çalıştı.
Kendisi de bu durumdan memnun olmamış olmalı ki, kısa bir süre sonra “Randıman alamadım, olmadı” dedi. Ben de dayanamayarak, "Çocuklar dışarıda kalmak istemeyebilir, sonuçta çocuk. Normal olan, uygun bir oyun odası gibi bir yerin olması ve ebeveynler ile görüşme süresi boyunca birinin onlarla ilgilenmesidir. Hem siz hem de aile verimli bir şekilde böylece konuşabilirsiniz." dedim.
Ancak doktor hanım, “Bizim hastanemizde böyle bir imkan yok.” diyerek bu durumu savunmaya çalıştı. Sonuç olarak, beklediğimiz ilgi ve anlayışı göremediğimiz için hayal kırıklığına uğradık. Toplam geçirdiğimiz 15 dakika neticesinde bir sonuç da elde edemedik. Ben de dayanamayarak hasta hakları bölümüne gittim ve durumu izah ettim. Muayenenin verimsiz geçtiğini belirttim. Yetkili, durumu e-posta ile iletmemizi söyledi. Kısaca yazdık. Sonuç tabii ki kendi eksikliklerini kabul etmemek olarak neticelendi.
Hem fiziksel koşulların yetersizliği hem de doktorun ilgisizliği, bu kurumun profesyonellikten ne kadar uzak olduğunu gözler önüne seriyor. Ebeveynlere ve çocuklara karşı daha sorumlu bir yaklaşım sergilemeleri gerektiğini düşünüyorum. En azından mesleklerini doğru icra etmek için çaba sarf etmeleri etik olarak daha münasip olur. Bu kadar muayene ücreti karşılığında (bedava olsa da fark etmez) umarım verdikleri kalitesiz hizmeti düzeltip bir hastane ve hekim olarak kendilerine çeki düzen verirler.
Yorumlar