Adana Şehir Hastanesi Kadın Doğum Servisindeki İhmallerle Ölümden Döndüm

17 Haziran’da Adana Şehir Hastanesi kadın doğum servisi’ne, daha önce karaciğer nakli ameliyatı geçirmiş bir hasta olarak, kanama şikayetiyle acil olarak başvurdum ve yatışım yapıldı. Sağlık geçmişim nedeniyle en güvenli doğum şeklinin sezaryen olması gerektiği belirtilmişti. Ancak 17-23 Haziran tarihleri arasında serviste kaldığım süre boyunca çok kötü muameleye maruz kaldım ve durumum gün geçtikçe kötüleşmesine rağmen doğuma alınmadım.

Bu süreçte şekerim sürekli düşüp yükseliyordu. Sağlık ekibine durumu ilettim, bana şekerli bir şeyler yememi söylediler ve eşim tatlı bir şeyler getirdi. Henüz doğum yapmamıştım, tatlı yerken başka bir hemşire odaya girip yüksek sesle "tatlı bir şey yemeyecek, bebek ölür! " şeklinde bağırdı. Bu tavır beni çok tedirgin etti ve moralimi daha da bozdu.

22 Haziran gecesi sancılarım başladı ve doğumhaneye yönlendirildim. Burada fenalaştım, kusmaya başladım, hem benim hem de bebeğimin kalp atışları yavaşladı. Acil sezaryene alındık ve doktorların yaklaşık bir haftalık ihmali sonucunda ölümün eşiğinden döndüm. Benim gibi nakil olup doğum yapan birçok hasta var ve bu süreçte ciddi şekilde ihmal edildim. Sonrasında 6 gün boyunca reanimasyon yoğun bakımda kaldım, bebeğim de kuvöze alındı ve 6 gün boyunca yoğun bakımda kaldıktan sonra gastro servisine yatışım yapıldı.

Kadın doğum servisinde takılan batın drenimin çıkarılması için tekrar servise yönlendirildim. Drenim çıkarıldıktan sonra açık yara oluştu ve dikiş atılması gerekti. O gün, hiç uyuşturma yapılmadan dikiş atıldı ve itiraz ettiğimde "elimizde ağrı kesici yok" denildi. Bu şekilde dikiş atılması çok acı vericiydi. Kadın doğum servisinde yaşadığım muameleler son derece acımasızcaydı.

Ayrıca ameliyata alınacağım sırada annem moralimi yüksek tutmaya çalışırken, yanımızdaki bir doktor gözlerimin içine bakarak "her şey o kadar da güzel olmayabilir, anne ölebilir" dedi. Buna rağmen ameliyata girmeden önce eşimle görüştürülmedim. Bu durum, ameliyat öncesinde yaşadığım stresi ve kaygıyı daha da artırdı.

Bu süreçte hem ben hem de bebeğim çok ağır mağduriyet yaşadık. Benim gibi başka hastaların da aynı şeyleri yaşamaması için başta sorumluların araştırılmasını, resmi bir özür verilmesini ve süreçlerin iyileştirilmesini talep ediyorum.