Yoğun Bakımda Yatan Kedim İçin İletişimsizlik Ve İlgisizlik Yaşadım

Yeni tanı aldığı kalp hastalığı nedeniyle hastanede yoğun bakımda yatan kedim için sabah bir önceki gün doktorumuzla belirtilen saatte görüşmeye geldim. Doktorumuz izne çıkacağı ve ben de gün içinde çalıştığım için bu saati kararlaştırmıştık. Ama sekreterlik tarafından doktorumun planlı işlemde olduğu ortalama kırk dakika sonra çıkabileceği söylendi. En azından doktorumuza haber verip verilemeyeceği, bu saatte çağırdığını, en azından işe gitmeden önce kedimi görüp göremeyeceğimi sordum. Kedimi de görmeme iznim olmadığını, aynı hastanede çalışan bir hekim olmama rağmen yardımcı olamayacaklarını, benim onları daha iyi anlamam gerektiğini belirttiler. Benim hastalarıma gitmem gerektiğini, kedimi ne zaman görebileceğimi sorduğumda da bilmedikleri ve beklemem gerektiği söylendi. Arayıp sormalarını istediğimde ise bunu yapamayacaklarını söylediler. Doktorumu da aynı şekilde arayamayacaklarını söylediler. Kedimin durumu da kötü olduğu için bu konuşmada ağlamaklı olsam da asla kendi işlerini yapmak istemediler. İşe gitmek için hastaneden çıkmam gerekti, çıktıktan on dakika sonra da doktorumuz beni aradı, ancak ben işinin on dakika içinde biteceğini bilmediğim için çoktan çıkmıştım. Bu iletişimsizlik ve iş bilmezlik, özellikle meslektaşlar arasında, özellikle sevdiği bir can için üzülen insanlara karşı gerçekten çok kalp kırıcı ve kabul edilemez.