27.12.2025 tarihinde saat 22.44 sularında Diyarbakır Genesis Hastanesi’nde yaşadığımız bir durumu paylaşmak istiyorum. İşlem ücretini ödedikten sonra triyajda doktorumuzun değerlendirmesinin ardından kızımın damar yolu açılarak serum takılması için -3. Kata indik. Burada H*** Ö*** isimli hemşire bizimle ilgilendi. Serumu taktığı halde serumun damlamadığını fark ettik, ardından damar yolunu açmak için şırınga ile birkaç deneme yaptı. Bu sırada kızımın bileğini sert bir şekilde sıkarak bastırdı, biz uyarınca bıraktı ve 2 dakika sonra tekrar geleceğini söyledi.
Tekrar geldiğinde yine aynı sert tutma ve kavrama ile enjeksiyona devam etti, damar kapanmış olmalı ki kızımın bileğinde iki bilye büyüklüğünde şişlik oluştu, buna rağmen hemşire hanım şırınganın pistonunu ileri doğru itmeye devam ediyordu. Bileğin şiştiğini söyleyerek ne yaptığını sorduğumda müdahale etmek zorunda kaldım. Kendisi damar yolunun tekrar açılacağını söyledi ve mevcut damar yolunu sökmeye başladı. Herhangi bir jel kullanmadan bandajları adeta bant koparır gibi kızımın bileğinden sıyırmaya çalıştı, kızım “canım acıyor” demesine rağmen bu hareketine pervasızca devam etti. Tekrar müdahale ederek jel kullanmasını talep ettim, jeli sıktı ancak bu sefer de daha agresif bir şekilde sökmeye başladı ve enjektör ile bantlar bir anda fırlayarak çıktı, damar yolu da yamulmuş durumdaydı.
Ardından damar yolunu açmak için erkek bir hemşire geldi ve damar yolunu tekrar açtı. Sonrasında H*** Ö*** isimli hemşire tekrar gelerek serumu bağladı. Serum bittikten sonra yine aynı pervasız ve acımasız diyebileceğim tutumla işlem yapmaya kalkışınca artık “bırakın” demek zorunda kaldım ve ismini sordum. Bana “bir şey olmaz, çok büyütmeyin” şeklinde bir ifade kullandı, ismini sorduğum anda arkasına bile bakmadan arka taraftaki müdahale odasına geçip başka bir hastayla ilgilenmeye başladı. İşini bitirmesini bekledim, tekrar ismini sorduğumda adının H*** Ö*** olduğunu beyan etti.
Bu yaşananlar sonrasında kızımın bileği iki gün boyunca ağrıdı, şişlik ve hassasiyet oldu. Psikolojik olarak da “doktor”, “hastane” kelimeleri geçtiğinde bile elimi sıkıca tutup tedirgin oluyor, bu olayın üç yaşındaki bir çocuk için travma niteliğinde olduğunu düşünüyorum. Gereken yerlere daha önce de durumu bildirdim fakat herhangi bir geri dönüş alamadım, bu nedenle burada da paylaşma ihtiyacı duydum.
Bir ebeveyn olarak sağlık gibi hassas bir konuda bu tür bir yaklaşımın asla kabul edilebilir olmadığını düşünüyorum.
Yorumlar