Kartal Lütfi Kırdar Şehir Hastanesi Acil Ortopedi Bölümünde Hastaların Saygısız İlgisizliği

Bu haykırışım öncelikle Kartal Lütfi Kırdar Şehir Hastanesi’ne, ardından da sağlık sistemine yöneliktir. Şikayetimin bu duygu ve ifadeyle ele alınmasını rica ediyorum.

12.10.2026 tarihinde saat 15.00–17.00 arasında Kartal Lütfi Kırdar Şehir Hastanesi acil ortopedi bölümünde yaşadıklarımı paylaşmak istiyorum. Yaklaşık on yıl ihtisas yapmanın bazı doktorlara hastayı aşağılayabilme hakkını verdiğini düşünecek kadar yıprandım. Bu ülkede on doktora gidiyorsak dokuzundan azar işitiyoruz. Özellikle acil ve travmatik gelen hastalara karşı daha hassas olunması gerekirken tam tersini gördüm.

Acil ortopedi bölümünde görev yapan, adının b** olduğunu bildiğim bir doktora üç kez denk geldim ve her seferinde aynı azar, aynı ilgisizlikle karşılaştım. Randevusuz olarak ortopediye kontrol için gidebileceğim söylenmesine rağmen ortopediye alınmadım, üçüncü kez kapısını çalmak zorunda kaldım ve acıdan ağlarken odasından kovuldum. Bu süreçte “hasta hakları yokmuş mesaide” denilerek, acil koordinatörde önce bir çalışana, ardından oradaki kadın doktora dakikalarca derdimi anlattım ve sonunda “sizin için bir şey yapamayız” cevabını aldım. Bu, ayrı bir hayal kırıklığı oldu. Madem hiçbir şey yapamayacaktınız, neden beni konuşturup derdimi anlattınız, ben terapiye gelmedim ki.

Aynı doktor tarafından bana iki haftada bir kontrole gelmem söylenmesine rağmen her gelişimde kapıdan çevrildim ve hiçbir işlem yapılmadı. İki haftada bir hal hatır sormak için mi çağrılıyorum, bunu sorgular hale geldim. Trafik kazası sonucu sakat kalmış ve doktorların talebi üzerine rutin kontrol için kapılarına giden bir hastayım. Buna rağmen sanki beni kendileri yönlendirmemiş gibi tüm kapılarından kovuldum. Bir röntgen çektirmek ya da tomografi istemek bu kadar mı zor, bunu anlayamıyorum.

Her gidişimde aynı hastalarla yine aynı kapının önünde karşılaşıyorum ve onların da benzer şikayetleri olduğunu görüyorum. Acil ortopedi bölümündeki bazı doktorların sanki yalnızca bir agumentin ve nurofen yazmak için orada oturduğu izlenimine kapılıyorum. Gördüğüm en kötü, en ilgisiz hastane ile karşı karşıya kalmış durumdayım.

Sayın doktorlara ve Kartal Lütfi Kırdar Şehir Hastanesi yönetimine, orada işini hakkıyla yapmayan herkese sesleniyorum: 90 milyona yaklaşan bir ülke nüfusunda belki bir toz tanesiyim ama ben de bir bireyim, çok şükür T. C. Vatandaşıyım ve kendi içimde ben de bir dünyayım. Haykırışlarımı duymanızı, yaşadığım bu saygısız ve ilgisiz yaklaşımın araştırılmasını ve benzer durumda olan hastalar için de gerçek bir çözüm üretilmesini temenni ediyorum.

Belki bu şikayetimle acılarımı bir nebze olsun hafifletebilirsiniz.