Liv Hospital İhmal Nedeniyle 34 Haftalık Bebek Kaybı Ve 12 Saatlik Hekim Yanıtsızlığı!

Gaziantep Liv Hastanesi kadın doğum bölümünde, Op. Dr. *** ***’in takibinde olan gebeliğimiz sırasında yaşanan ihmalkarlık sonucu, 34 haftalık bebeğimizi 18.01.2026 tarihinde anne karnında kaybettik. Düzenli takibe rağmen yaşanan bu kaybın, süreçte gösterilen ilgisizlik ve ciddiyetsizlikten kaynaklandığını düşünüyoruz.

Eşimin yaklaşık 10 gündür devam eden göz önünde kararmalar ve baş dönmeleri şikayetlerini defalarca dile getirmemize rağmen, bu ciddi belirtilere kayıtsız kalındı. Bu şikayetler karşısında herhangi bir tahlil yapılmadı, ek tetkik istenmedi, ayrıntılı bir araştırma ya da tedavi sürecine dahi girilmedi. Biz bu belirtilerin önemsenmesi ve nedenlerinin mutlaka araştırılması gerektiğine inanırken, hastanede bu konuda gerekli tıbbi özenin gösterilmediğini gördük.

Ayrıca doktor *** ***, kendi iletişim numarasını vererek her türlü durumda 7/24 kendisine SMS ile ulaşabileceğimizi özellikle belirtti. Buna güvenerek, vefat olayının yaşandığı gece saat 23.00 civarında kendisine SMS ile ulaşmaya çalıştık. Ancak hekim hanım, bu hayati önemdeki durumla ilgili mesajımıza ancak yaklaşık 12–13 saat sonra geri dönüş yaptı ve bu süreçte kendimizi tamamen sahipsiz hissettik.

Ve en önemlisi, vefat olayının olduğu gece Gaziantep Şehir Hastanesi kadın doğum aciline başvurduğumuzda, acil hekimi sistem üzerinden incelediğinde bebeğimizin kalp atış değerlerine dair herhangi bir veri girişi yapılmadığını gördü. Acil hekimi, bu kadar kritik bir takipte kalp atım değerlerinin kayıt altına alınmamış olmasının kabul edilemez olduğunu belirterek, doktor hanımın neden kalp atım değerleri girmediğini sorgulamış ve bu durum açıkça ihmalkarlığı ortaya çıkarmıştır.

Uyarılarımız ve taleplerimiz gerektiği gibi değerlendirilseydi, bugün çok farklı şeyler konuşuyor olabileceğimize inanıyoruz. Bu ihmal sonucunda hem fiziksel hem de psikolojik olarak çok ağır bir süreç yaşıyoruz.
Yaşananlardan sonra durumu hem doktora hem de hastaneye ilettik, ancak hiçbir şekilde bir ihmali üzerlerine almamakta, sorumluluğu kabul etmemektedirler. En azından yaşadığımız bu ağır kayıp karşısında bir açıklama, empati, içten bir özür ya da sürecin nasıl bu noktaya geldiğine dair tatmin edici bir değerlendirme beklerdik; bunların hiçbirini göremedik