Çayyolu Yaşam Koleji İlkokul Çağındaki Çocukları Ayrıştırılması

Akademisyen olarak Ankara’ya taşınacağımız netleştiğinde kapsamlı bir araştırma yaparak 2026 Ocak ayında iki çocuğumun kaydını Çayyolu Yaşam Koleji Çayyolu İlkokul kısmına yaptırdım. Kayıt aşamasında kurum yetkilisi m. Y. Bey’e büyük çocuğumun dehb ve dürtüsellik tanısını, terapi desteğiyle geldiğimiz noktayı tüm şeffaflığımla anlattım. Samsun’un köklü okullarından Ezgililer’den ve uzman psikologlardan referanslarımız tamdı.

Şubat ayında peşinatı ödeyip kaydı tamamladık, taksitleri de düzenli olarak yatırdık. 17.02.2026 tarihli öğrenci kayıt sözleşmesi ve aynı tarihli, iki çocuğum için toplam 120.000 TL peşin ödemeli ödeme planı düzenlendi, oğlumun şubesi 3/a, öğrenci numarası ise 3244 olarak belirlendi. Şubat ayında mesafeli kurulmuş olan sözleşmeyi mayıs sonunda ıslak olarak imzaladım. Ayrıca Mayıs ayında sınıf öğretmeni b. Y. İle tanıştım ve evladımın durumunu ona da açık bir şekilde aktardım.

Ancak yeni eğitim öğretim döneminin başlamasına üç hafta kala, 24.08.2026 tarihinde Okul Müdürü n. A. Hanım ve m. Y. Bey, çocuğuma faydalı olamayacaklarını söyleyerek kaydı almamızı istediler. Altı ay boyunca bizi sürece dahil etmiş olmalarına rağmen, dönemin başlamasına sayılı günler kala bu şekilde vazgeçen yönetimin tek argümanı “e biz çocuğu görmemiştik ki? ” cümlesi oldu. Oysa biz defalarca “İsterseniz getirelim, tanışın” dediğimizde “şimdi acelesi yok gerek yok” diyen kendileriydi.

Görüşmelerde çocuğumun ilaç kullandığını duyduklarında gözlerinin faltaşı gibi açıldığını, “Burada ilaçlı (? ) çocuğumuz yok” tarzında ifadeler kullanıldığını bizzat duydum. Nöropsikoloji kavramından habersiz şekilde, ilacı adeta zarar verici bir madde gibi dile getiren 2 yıllık büyük tecrübeli (! ) n. Hanım gibilerin yaklaşımını en başta bilsek, en azından daha 6 ay önce farklı bir tercih yapabilirdik.

Kılıf olarak yönlendirileceği sınıfın “akademik başarısının yüksekliğinden” söz edip, bu sınıfın seviyesini düşürmek istemediklerini ima etmeleri de ayrı bir incitici noktaydı. Kurumsal sosyal medya hesaplarında LGS sonuçlarını sayısal adetler yerine %10, %25 gibi oran oyunlarıyla ve tek bir dereceyle parlatan; kitlesel bir başarı algısı yaratmaya çalışan bir zihniyetin, henüz ilkokul çağındaki çocukları akademik kıyaslamalarla ayrıştırmaya çalışması ayrı bir trajikomedi.

Sürecin en çirkin kısmı ise, kaydın alınacağı telefonda söylenebilecekken “Planlama yapacağız” denilerek 9 yaşındaki çocuğumuzun özellikle okula çağrılmasıydı. Okula gittiğimizde daha önceki babacan tavırlardan eser yoktu. Çocuğun gözlerinin içine baka baka istenmediği, okulun onu kabul etmek istemediği, adeta yüzüne vurulur gibi bir tavırla hissettirildi. 9 yaşındaki bir çocuğa bunu yaşatarak ne kazandıklarını merak ediyorum.

Altı ay boyunca oyalanmak, bu süre zarfında alternatif okulların erken kayıt dönemlerini ve indirimlerini kaçırmak, en önemlisi de çocuğumuza bu duygusal yükü yaşatmak bizim için kabul edilemez bir mağduriyettir. Dehb’i sadece sıraların arasında dolaşan problemli çocuk olarak gören, mecburiyetten değil sadece doktor tavsiyesiyle kullanılan ve tarafımca paylaşılmasa haberdar olmayacakları dehb ilacını zarar verici bir madde gibi algılayan, sosyal medyada başarılarını parlatırken ilkokul çağındaki çocukları ayrıştırmaktan çekinmeyen bu zihniyeti kamuoyunun bilgisine sunuyorum.

Okuldan talebim; Şubat ayından itibaren kayıt için yatırdığımız tüm bedelin yasal faiziyle birlikte ve uğradığımız aşkın zararın (diğer okulların erken kayıt döneminden faydalanamamamız da dahil) tazminiyle derhal iadesidir. Ayrıca bu süreçle ilgili olarak Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuracağımı ve Milli Eğitim Bakanlığı’na da resmi şikayette bulunacağımı belirtmek isterim.