Devletin ilkokul tanımına 4. Sınıfı da dahil etmesine rağmen, okulun 3. Sınıfta sınıf öğretmenliğinin bitirilip branş öğretmenleri ile devam etmesinden doğan düzen bozukluğu, öğrencilerin başıboş bırakılması, okul yönetimi ve rehberlik bölümüyle defalarca bir araya gelinmesine rağmen herhangi bir önlem alınamamasından kaynaklı olarak çocuğumun psikolojisinin bozulması raddesine gelene kadar kayıtsız kalınmıştır.
Akran zorbalığı psikolojik şiddetle kalmayıp defalarca fiziksel şiddet boyutuna geçmiştir. İlk şiddet olayımız kızımız sıradayken bir çocuğun önüne geçmesi ile başladı. Kızım 'Neden önüme geçiyorsun, benim sıram' dediğinde çocuk kızıma saldırıyor ve oradaki bir öğretmen bile duruma müdahale etmiyor. Sonrasında çocuğun annesi beni özür için aradı, 'İlaç kullanıyordu, günlerdir ilacını bulamıyoruz. Sinirini Pera'dan çıkarmış' diyor. Çocuğun ilacı devamlı revirde duruyor ve ilacın revirden verilmesine rağmen, okul 3 gün ilacının verilmediğini fark etmiyor ve aile ile iletişime geçemiyor.
Kızım okulun ilk haftalarından itibaren sürekli hakaretlere maruz kalıyor. Öğretmenler duymazdan geliyor. Bir sürü hakaret ve bunlar sadece 9 yaşında. Kızımızı bir süre psikoloğa götürdük ama psikolog 'Gelişimi, ruh sağlığı pırıl pırıl bir çocuk, başka çocuklar yüzünden terapiye gelmeyi hak etmiyor' dedi. Lisanslı basketbol oyuncusu ve 4 yıldır piyano çalan son derece sosyal, mutlu bir çocukken, her gün okuldan hırpalanarak ağlaya ağlaya geliyor.
Matematikten ekstra puan veriyor öğretmen, ders çıkışında sınıftaki erkek çocukları çocuğun üstüne yürüyor, biri tekme atıyor, biri itiyor, hepsi küfürlerle, bir çocuk da üstüne atlıyor. Kızımın can güvenliği yok diye okulu arıyorum, 'Merak etmeyin, ilgileniyoruz' diyorlar ve sonrasında bir veli bile aranmıyor. Okula yalvarıyorum, çok çaresizim, ne olur bir şey yapın diye, her gün başka bir olay yine. En son bardağı taşıran son damla! Bir erkek çocuğu kızımın özel bölgesine tekme atıyor, yalanlarla olayın üstünü kapatıyorlar. 'Yanlışlıkla olmuş' diye ve yine çocuğun annesinin haberi bile yok.
Bu olaydan sonra kızımızın kaydını aldık çünkü bu olayı sindiren, yok sayan bir okul, bir eğitim kurumu olamaz. 3 aydır ailecek çırpınıyoruz. Maddi, manevi çökmüş durumdayız. Hangi aile çocuğunun mezun olacağı sene okulun bitmesine 6 ay kala böyle bir karar vermek zorunda kalır. Okula ayrılık dilekçesi verdiğimizde ise tek dertleri %10 kesinti!
Yorumlar