Onkoloji Hastanesinde Hijyen Ve İletişim Krizi: Çarşaf Yokluğu, Tahtakurusu Ve Taburcu Sorunları

25 Eylül tarihinde annem Göztepe Süleyman Yalçın Şehir Hastanesi’ne acil servisten yatırıldı. Onkoloji hastası olan annemin bağışıklığı zaten düşükken, üç gün boyunca acil serviste yatak açılmasını beklediğimiz süreçte hastanede Covid bulaştı ve bizim için çok daha Zorlu bir dönem başladı. Zaten yatış sebebi enfeksiyon değerlerinin, CRP ve hemoglobinin son derece kritik seviyede oynamış olmasıydı.

Daha sonra 8. Kat onkoloji servisinde 14 numaralı odaya alındığımızda, daha önce ilaçlandığı ve tahtakurusu çıktığı söylenen bir odada, refakatçiye sadece bir sandalye verilerek servis sürecimiz başladı. Ne temiz nevresim ne de bir battaniye bulunamadı. İstediğimizde “maalesef sabah arkadaşlar teslim almamış” denildi, sabah tekrar sorduğumuzda ise “siz gidin, biz size getiririz” denip saatlerce, hatta günlerce hiçbir şey getirilmedi. Defalarca istememize rağmen sonuç alamayınca nevresim ve battaniyeyi evden taşımak zorunda kaldık.

Servisteki sağlık çalışanlarının hastaya karşı sert ve geç müdahaleleri yüzünden psikolojik olarak da tükendiğimiz bir noktaya geldik. Bir süre sonra odada canlı tahtakuruları görmeye başladık. Annemin enfeksiyon süreci bu şartlarda uzadıkça uzadı. Tüm bunların üzerine bir de taburculuk sürecinde sorun yaşadık. Uzakta oturduğum için “lütfen işlemler tamamlansın, tekrar gelip gitmem benim için çok zor” dememe rağmen, eczaneye gittiğimde yatışın hâlâ devam ettiği ve taburculuğu sistemde görünmediği söylendi.

Hastaneyi arayıp durumu netleştirmek istediğimde de yaklaşık iki saat boyunca neredeyse hiç ara vermeden aramama rağmen sadece iki defa birine ulaşabildim. Ulaştığım kişiler de ne servise bağlayabildi (telefonlara cevap verilmedi) ne de taburculuk işlemlerine bağlayabildi. İletişim tamamen kilitlenmiş durumdaydı.

Bu hastane daha önce son derece sistemli ve temizken bu hale nasıl geldiğine gerçekten inanamıyorum. Son taburcu olduğumuz gün ise onkoloji servis koridorunda fare gördük, hemen odamıza dönmemiz istendi ve temizlik görevlisinin elinde bir fırçayla fareyi öldürmeye çalıştığına şahit olduk. Yaşadıklarımız tam anlamıyla bir korku filmi gibiydi.

Hem annemin onkoloji hastası olarak bu koşullarda kalmak zorunda bırakılması hem de hijyen, personel davranışları, taburculuk ve iletişim süreçlerindeki bu ciddi aksaklıklar nedeniyle yaşananların detaylı biçimde incelenmesini ve sorumlular hakkında gerekli işlemlerin yapılmasını istiyorum. Gerekli önlemlerin alınarak bu tür durumların başka hastalar ve yakınları için tekrar yaşanmamasını talep ediyorum.