Akran Şiddeti Ve Okul Yönetiminin Sessizliği Kabul Edilemez

Çocuğum Sınav Koleji Demirci Ana Kampüsünde 5. Sınıfta okumakta ve 10 yaşında. Öğrenim yılı başından beri periyodik aralıklarla akran zorbalığına maruz kalıyor; hem fiziksel hem de psikolojik şiddet görüyor. Bu olaylar bu yıl bildiğimiz kadarıyla en az 5 defa tekrarlandı, bazen ayda iki kez, bazen birkaç ay ara vererek devam etti. Buna rağmen okul yönetimi çoğu zaman konuyu aileyle paylaşmayıp çocuğumuza “ailemize söylemeyin, biz aramızda hallederiz” şeklinde söylemlerde bulunmuş.

Bu süreçte rehber öğretmenden okul müdürüne kadar defalarca kez görüştük. Bize sürekli sabırlı olmamız söylendi ancak yaklaşık bir yıldır kalıcı hiçbir çözüm üretilmedi. Yıllık yaklaşık 300.000 TL eğitim ücreti ödüyoruz (kahvaltı ve kantin masrafları hariç) ve buna rağmen çocuğumuzun en temel hakkı olan güvenli ve huzurlu bir okul ortamı sağlanamıyor. Yönetimden alabildiğimiz tek net geri dönüş, “sorunlu öğrencilerin topluma kazandırılması” yönünde oldu.

“Milletin problemli çocuklarını topluma kazandırma” adı altında, normal öğrencilerin ve velilerin haklarının göz ardı edilmesini kabul etmiyorum. Biz bu ücreti zorbalığa, fiziksel şiddete ve çocuğumuzun yaşadığı travmalara sponsor olmak için ödemiyoruz. Çocuğum şu an hâlâ aynı kampüste okumaya devam ediyor ancak bu seneyi sağlıklı bir şekilde tamamlayabilirse, kendisini daha disiplinli yönetilen başka bir koleje almayı düşünüyorum.

Okul yönetiminden beklentim, öncelikle çocuğuma ve benzer durumdaki öğrencilere yönelik akran zorbalığının tamamen önüne geçecek somut ve kalıcı disiplin önlemleri alınması, velilerin süreçten haberdar edilmesi ve bu tür olayların üzerinin örtülmemesidir. Sorunlu öğrencileri topluma kazandırma çabası, diğer öğrencilerin güvenliği ve psikolojisi pahasına olmamalıdır. Bugün bize yapılanın yarın başka çocuklara yapılmaması için gerekli adımların acilen atılmasını talep ediyorum.