İBB - İstanbul Büyükşehir Belediyesi Psikolojik Destek Sürecinde Hüsran

İBB Ümraniye psikolojik danışmanlık merkezine randevu almıştım. Tanışma seansımı çok ilgili bir psikolog ile gerçekleştirdim. Küçük bebeğim olduğu için müsaitlik durumumu ayarlayamadığımdan seanslara devam edemedim. Aradan birkaç ay geçtikten sonra tekrar randevu almaya çalıştım. Önceki gittiğim psikoloğun randevusu dolu olduğu için *****Hanım'a yönlendirildim. Merkezin tam tersi yönüne yürüdüğüm için on dakika geç kaldım, girişte doldurulacak olan formu hızlıca doldurdum, psikolojik sorunumu nasıl olsa psikoloğuma anlatırım diye düşünerek kendisinin yanına çıktım. *****Hanım 'Günaydın' veya 'Hoş geldiniz' demek şöyle dursun, girer girmez formu elimden aldı, 'Şikayetinizi yazmamışsınız, bizim için önemli' dedi. Formu aldım ve şikayet olarak doğum sonrası depresyon yazdım. Kendisi bilgisayarının başına geçti. Bana oturmam için yer gösterdi ve göz teması dahi kurmadan 'Şikayetiniz neydi, neden buraya geldiniz? ' diye sordu. Ben kısaca sorunumu anlattım. 'Bebek bakımında çevremden destek isteyemiyorum, kendileri söylesin istiyorum' dedim, ***** Hanım gayet soğuk ve net bir ifade ile 'Öyle bir dünya yok ama' dedi. Sorunlarımı anlatırken ardından birkaç kez 'Gülcan Hanım, buraya neden geldiniz? ' diye soruyordu. 'Neden sürekli neden geldiğimi soruyorsunuz? Oraya şikayetimi açıkça yazdım' dedim. Kendisi öfkeli olduğumu ve öfkesinin sebebinin kendisi olmadığını söyledi, 'Bu şekilde sizinle devam edemeyiz, başka bir psikologdan randevu alın' dedi. Ben oraya çok zor geldiğimi, eşimin iş yerinden izin aldığını, beş aylık bebeğimi bırakarak geldiğimi söyledim, 'Neden sorunu çözmek yerine beni yönlendiriyorsunuz? ' dedim. 'Bu benim sorunum değil' dedi ve ayağa kalkıp kapının önünde elinde kağıtla bekleyip adeta kovdu. Bu sırada ben ağlıyordum. Beni o vaziyette çıkardı. Normal bir anımda bu diyalog beni bu kadar etkilemeyebilir. Ama depresyonlu, iyi hissetmeyen birine bu şekilde muamele edilir mi bir psikolog tarafından? Ben bu olayı uzun süre atlatamadım. Evime ağlaya ağlaya gittim. Maddi imkanım olmadığı için özel bir yere de gidemedim. Aradan aylar geçti ancak yazabiliyorum.