Ege Üniversitesi Hastanesi Geç Konan Tanı Ve İletişim Eksikliğiyle Kaybedilen Bir Hayat

27 Kasım 2025 20:074.045

Babam 2 yıldır pankreatit hastasıydı. Yaklaşık 1 yıl boyunca her 3 ayda bir Ege Üniversitesi Gastroenteroloji Polikliniği'ne kontrole gittik, kontrollerde hep normal denildi ve bunun dışında daha ileri bir inceleme yapılmadı. Daha sonra özel muayenesine başvurduğumuz Dr.*** ******’ın babama “Sen nasıl ölmedin? ” demesi bizi derinden yaraladı. Babam güçlüydü, geçen sene pankreatiti atlatmıştı. 14 Ağustos’ta *** Hoca tarafından yatışımız yapıldı. Babama iki kez ercp denendi ancak stent doğru yere takılamadı.

Girişimsel Radyoloji tadilatta olduğu için Özel Galene’ye yönlendirildik, orada işlem yapıldı ve aynı gün tekrar Ege’ye geri döndük. Dış merkezde takılan kateterin acilen çıkarılması gerektiği belirtilerek yeni bir stent takıldı. Bir hafta içinde taburcu olabileceğimiz söylendi ancak karaciğer değerleri yükseldi ve babamda sarılık gelişti. Süreç boyunca net ve açıklayıcı bilgi alabildiğimiz tek kişi *** Hoca oldu. *** Hoca’dan yeterli bir açıklama alamadık. **** Hoca stent takmayı denedi fakat stent bağırsakta düştü. O sırada hastane grevdeydi, boş yatak ve ameliyat sırası bulunamadı.

Babam yaklaşık 2,5 aylık yatış sürecinde 30 kilo verdi, aşırı zayıfladı, dayanılmaz ağrılar çekti, morfin bile bu ağrıları dindirmeye yetmedi ve yapılan işlemler sonuç vermedi. Genel Cerrahi, hem stentin çıkarılması hem de beslenmesinin sağlanabilmesi için riskli bir ameliyat gerektiğini söyledi. Babamın genel durumu çok kötü ve güçsüz olmasına rağmen ameliyat mecburiydi. İki hafta sonra yeniden operasyona alındı ve yoğun bakımdan çıkamadı. Biyopside karaciğere metastaz yapmış adenokarsinom olduğu ortaya çıktı. Gastroenteroloji bölümü uzun süre durumu sadece pankreas iltihabı olarak değerlendirdi, tümör ihtimali araştırılmadı, gerekli incelemeler zamanında yapılmadı.

Tanı geç konduğu için tedavi şansı kaybedildi ve sonunda babamı kaybettik. Genel Cerrah Dr.*** ****, süreci açıkça anlatan, elinden geleni yaptığına inandığımız ve bize şeffaf davranan tek hekimdi, kendisine teşekkür ediyoruz. Ancak diğer bölümlerdeki gecikmeler, kapalı birimler nedeniyle aksayan işlemler, zamanında fark edilmeyen bulgular ve geç konan kanser tanısı yüzünden çok ağır bir mağduriyet yaşadık.

Bize göre yatış sürecinin en başından itibaren babam doğru değerlendirilse, tümör metastaz yapmadan fark edilseydi bugün babam hayatta olabilirdi ve ameliyatın işe yarama ihtimali çok daha yüksek olabilirdi. Yaşadığımız bu sürecin bilinmesini ve benzer ihmal ve gecikmelerin başka hastaların başına gelmemesini istiyorum.

Gelişme

30 Kasım 2025 03:26

15 Ekim 2025 tarihinde babam ameliyat sonrası Ege Üniversitesi Hastanesi Genel Cerrahi 4. Kat Nakil Genel Cerrahi Servisi’ne alındı Babam uzun süreli yatış ve açlık nedeniyle zaten çok yorgun ve halsizdi morfin verilmesine rağmen dinmeyen şiddetli ağrıları vardı İlk gün bizimle ilgilenen M** hemşire son derece ilgili saygılı ve güler yüzlüydü Ertesi gün ise kapalı esmer tam makyajlı orta boylu ve biraz kilolu bir hemşire ilgilenmeye başladı Kendisi sürekli babama ağrılarının hiç geçmeyeceğini bu ağrılarla yaşamayı öğrenmesi gerektiğini söyleyerek moralini daha da bozdu Her tedavi uyguladığında Amca, tamam mı, ağrıların geçmeyecek biliyorsun değil mi diyerek sanki onaylatmaya çalışır gibi sert kaba bir üslupla konuşuyordu Babamın duyacak hâli bile yokken bu şekilde konuşulması bizi çok üzdü bir gün babamın kalbi sıkışınca hemen koridora çıkıp durumu sarışın kısa boylu hemşireye haber verdim kapalı hemşireyle birlikte odaya geldiler Durumu anlatınca bana Hani fenalaşmıştı bu mu fenalaşmak diye çıkıştı Babam kalbini tutup nefes alamazken ve iyi değilken Fenalaşmak yere düşmesi ya da bayılmasıdır bu sadece ağrı diyerek beni azarladı. Babam bile üzülerek Tamam yeter artık yapmayın demek zorunda kaldı Hemşire ise babama dönüp Bak amca kızını da telaşlandırdın diyerek üstelemeye devam etti Koridordaki erkek hemşir tansiyonuna ya da kalbine baktırmayı önerdiğinde gerek görmediler Ertesi akşam babamın kolundaki damar yolu çıkmıştı ve durumu yine iyi değildi Bunu sarı saçlı kısa boylu hemşireye söylediğimde bana Nasıl olur ya diye bağırarak tepki gösterdi Çıkmış dediğimde ise İşim var, sonra gelirim dedi Gelincede Babama Amca neden çıkardın diyerek yine suçlayıcı bir dille konuştu. Babam Uyurken çıkmış farkında değilim ben bir şey yapmadım demesine rağmen Kalsın böyle şimdi yapamam yarın açarlar diyerek hiçbir işlem yapmadı Bu süreçteki sert kaba ve umursamaz tavırlar bizi hem manevi olarak çok yıprattı hem de kendimizi tamamen çaresiz hissettik Genel cerrahi doktorları süreç boyunca bize karşı son derece ilgiliydi ve güven verdiler, bu konuda bir şikayetim yok. Ancak ne yazık ki hemşirelerin bu üslubu, yaklaşımları ve iletişim şekli, zaten canımızla uğraştığımız çok hassas bir dönemde bizi derinden yaraladı. O an babamın durumu çok kötü olduğu için tartışmak yerine susmayı tercih ettim ama yaşadığım rahatsızlığı gördüğüm saygısızlığı ve umursamazlığı herkesin ve hastane yönetiminin görmesini istiyorum Tüm bu yaşadığım ağır süreçte 28 Ekimde babamı kaybettim.