Kardeşimin Kanser Tedavisinde Doktorların Ve Hemşirelerin İlgisiz Ve Soğuk Tavırları
Benim 5 yaşındaki erkek kardeşim M**** Ç********* yaklaşık 1,5 senedir Çam ve Sakura Şehir Hastanesi f Blok, 6. Kat 1. Kısımda kanser tedavisi görüyor. İlk başta karaciğerinde olduğu söylendi, sonra karaciğerini ameliyatla temizlediler, ardından hastalık gözüne ve kafasına yayıldı. Yaklaşık 1 ay önce kafasında iç kanama olduğu için acil ameliyata alındı, bir hafta yoğun bakımda kaldı ve şu an normal odada.
Kardeşim yoğun bakımdan çıktıktan sonra doktor ve hemşirelerin ilgisizliği dayanılmaz bir hale geldi. Doktorlar doğru düzgün bilgi vermiyor, sorularımıza net cevap alamıyoruz. Bir şey sorduğumuzda ya geçiştiriyorlar ya da hiç cevap vermiyorlar. Hemşireleri çağırdığımızda “tamam geleceğim” deyip 40–50 dakika sonra geliyorlar, bu sırada hastayla kimse ilgilenmiyor. Üfleyip puflayan, isteksiz, sorumsuz bir tavır var ve bu durum bizim için artık tahammül edilemez noktaya geldi. Sürekli ağlıyor ve durmuyor ağrıları var ağrı kesiciler de bir işe yaramıyor artık daha yakından takip edilmesini istiyorum
Orada bir doktor var, aşırı derecede samimiyetsiz ve hastaya-morali bozuk aileye hiç empati göstermiyor. M**** yoğun bakıma gitmeden önce de, sonrasında da her geldiğinde aynı cümleyi kuruyor: “Çocuğu kaybedebiliriz.” Bunu bir kez söyleyip tıbbi durumu açıklamasını anlarım ama her gelişinde defalarca aynı şeyi söylemesi, sanki oradaki tüm çocuklar zaten ölecekmiş gibi bir kafa yapısıyla konuşması bizi psikolojik olarak mahvediyor. Zaten en ağır sürecin içindeyiz, buna rağmen her gün aynı cümleyi duymak, bu kadar umursamaz ve soğuk bir dille karşılaşmak kabul edilemez.
Ben ablası olarak, bu durumdan son derece şikayetçiyim. Daha önce de telefonla şikayet ettim ama hiçbir şey değişmedi, aynı ilgisizlik, aynı sorumsuzluk devam ediyor. Bu kadar büyük ve ilgi gören bir hastanede doktor ve hemşirelerin bu kadar plansız, programsız, hastasına ve yakınına bu denli mesafeli ve umursamaz olması hem çok saçma hem de fazlasıyla anormal.
Hastane yönetiminden, özellikle kardeşime ve aynı servisteki diğer çocuklara daha yakından, insan gibi ilgi gösterilmesini, doktorların sorularımıza net ve açıklayıcı şekilde cevap vermesini, hemşirelerin de çağırıldığında bu kadar geç ve isteksiz gelmemesini talep ediyorum. Doktor ve hemşirelerin bu tavırlarıyla ilgili gerekli inceleme ve düzenlemelerin ivedilikle yapılmasını, bu kadar ağır bir süreçte bize ve kardeşime psikolojik olarak daha fazla zarar verilmemesini istiyorum.





