14 Aralık gecesi saat 00.00 civarında ablamı çok kötü nefes darlığı şikayetiyle Başakşehir Çam ve Sakura Şehir Hastanesi’ne götürdük. Ablamın durumu ağır olmasına, nefes alamamasına ve sabaha kadar hastanede kalmamıza rağmen kendisine oksijen dahi takılmadı. Alınan kan tahlillerinin çoğu kötü çıkmasına rağmen sadece bir Parol ve bir antibiyotik verilerek “hiçbir şeyi yok, çok az enfeksiyon var” denilerek eve gönderildi.
Ablam zihinsel engelli olduğu için sağlık personelinin onu baştan savdığını, yeterince önemsemediğini ve gereken özeni göstermediğini düşünüyoruz. Engelli bir hasta olduğu özellikle bilindiği halde, bu kadar kötü durumdaki bir insanın ayrıntılı tetkik yapılmadan, nefes alamaz halde eve gönderilmesi kabul edilemez.
Ablam yaklaşık bir aydır evde nefes alamama, vücudunda morarmalar, yaralar ve pek çok farklı belirtiyle tekrar hastaneye kaldırıldı ve şu an aynı hastanede yoğun bakımda tedavi görüyor. İki gün önce kalbi durdu ve müdahale ile geri döndürüldü. Bu tabloya rağmen ilk başvurumuzda yeterli müdahale yapılmamasının ve durumun “önemsiz” görülmesinin ablamın bugün bu halde olmasında büyük payı olduğunu düşünüyoruz. Ambulans çağırdığımızda da yeterli müdahale ve ilgi gösterilmedi.
Ben bu süreçte özellikle ablamın engelli olmasından dolayı ayrımcılığa uğradığımızı, gereken hassasiyetin gösterilmediğini ve sağlık çalışanlarının sorumluluklarını yerine getirmediğini düşünüyorum. Şikayetim; hastanede hiçbir hastaya “zaten engelli, zaten şöyle” diyerek baştan savma yaklaşılmaması, hasta ayrımı yapılmaması ve tüm hastalara eşit, özenli, sorumlu bir şekilde davranılması yönündedir. Bu olayla önlemler alınmasını talep ediyorum.
Yorumlar