Hastane Polikliniğinde Doktor Davranışı Şikayeti

24.02.2026'da Ankara Bilkent Şehir Hastanesi İç Hastalıkları / Dahiliye bölümü 19 numaralı poliklinikte görev yapan D** T**** t****’ya muayene oldum. Muayene sürecinde yaşadıklarım nedeniyle hem çok kırıldım hem de psikolojik olarak ciddi şekilde yıprandım.

Doktor hanımın baştan itibaren gergin ve sert tavrı nedeniyle kendimi ifade etmekte zorlandım. Sözüm sık sık kesildi. Derdimi anlatamadıkça üzerime daha fazla gelmeye başladı, elim ayağıma dolaştı ve ne söyleyeceğimi bilemez hale geldim. Önceki hekimimin bana belirli bir dozla tedaviye başladığını anlatmaya çalışırken “başlangıç dozu” ifadesini kullandım. Bunun üzerine hekim, açıklamama fırsat tanımadan, “Başlangıç dozu mu? Siz Tıp Fakültesi mezunu falansınız da bizim mi haberimiz yok? Başlangıç dozu ne ya? ’’ demiş, aşağılayıcı mimiklerle, bağırarak konuşmuştur. İfadeyi teknik bir iddia olarak değil, hekimimin uygulamasını tarif etmek amacıyla kullandığımı açıkladım. Hasta olarak bazı terimlerin anlamını bilmemek son derece normaldir. İfadem alaya alınmış ve mesleki hiyerarşi üzerinden küçümseyici bir dil kullanılmıştır. Hekimin ifadesinin bağlamı ve tonu, teknik düzeltme amacıyla açıklanamayacak niteliktedir.

Kadın doğum hekimim tarafından önerilmiş vitaminleri, yapılacak tetkikler için gösterdiğimde, ilgili belge itilmiş ve “İhtiyacın yok.” denilmiştir. Hekim önerisi olduğunu tekrardan belirtmeme rağmen sertçe “Yoo, ihtiyacın yok.” denilmiş, nedenine dair bilgilendirme yapılmamıştır.

Öykümü eksiksiz aktarabilmek için, aynı hekim tarafından önerilmiş bir ilacı kullanmadığımı belirttiğimde, “Nedenmiş? ” şeklinde küçümseyici bir üslup kullanıldı. Oysa hastanın öneriyi alma veya almama hakkı tamamen kendisine aittir. Sebebini açıklamaya çalıştım. İlacın yalnızca bir öneri olduğunu, reçete kaydı ve bir tedavi planı bulunmadığını tekrar belirtmek zorunda kaldım. D** T**** küçümseyici üslubuna devam etmiş, açıklama yapmamıştır.

Talep etmem gereken bazı tetkikleri isteyemeden muayene odasını terk etmek zorunda kaldım ve gözyaşlarımı tutamadım. Bir hastanın, hekimin iletişim tarzı nedeniyle tıbbi ihtiyaçlarını ifade edememesi kabul edilebilir değildir.

Hem muayene sürecimde hem de sonrasında, psikolojik olarak ciddi şekilde etkilendim ve bu durum günlük hayatımı dahi etkilemiştir.

Hastanın saygı görme, bilgilendirilme ve kendisini ifade edebilme haklarının fiilen zedelendiğini düşünüyorum. Yaşananların hasta hakları, mesleki etik ve hekim-hasta iletişimi çerçevesinde incelenmesini talep ederim.