Ümraniye Eğitim Araştırma Hastanesi Onkoloji Cerrahisinin Yanlış Yönetimi Ve Ölümcül Enfeksiyon

Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi onkoloji cerrahi bölümünde tedavi gören babam, rektum kanseri nüksü nedeniyle 2026 Mart ayında ameliyat edildi. Bu ameliyat sonrası kalça bölgesinde fistül oluştu ve idrar bu fistülden gelmeye başladı. Biz, gelen sıvının idrar olduğunu defalarca söylememize rağmen doktorlar uzun süre bunun ameliyat sonrası vücuttan gelen normal bir sıvı olduğunu iddia etti. Ancak daha sonra sondasından neredeyse hiç idrar gelmemesi üzerine tahliller yapıldı ve fistülden gelen sıvının idrar olduğu anlaşıldı, mesanede yırtık olduğu ortaya çıktı.

Bunun üzerine 2026 Nisan ayında üroloji ile birlikte ikinci bir ameliyat planlandı ve ince bağırsaktan yapay bir mesane yapılacağı söylendi. Biz bu ameliyat sonrasında her şeyin düzeleceğini umut ediyorduk ancak hiçbir düzelme olmadı, idrar yine fistülden ve makattan gelmeye devam etti. İdrarın içeride kalması nedeniyle babamda sürekli enfeksiyon gelişti, CRP değerleri çok yüksek seyretti ve bir türlü düşürülemedi. Bu süreçte onkoloji cerrahi bölümü babamı adeta sahipsiz bıraktı, “artık benim hastam değil” denilerek ağır durumda olmasına rağmen CRP değeri 100’lere inince taburcu edildi.

Taburcu olduktan sadece iki gün sonra babam daha kötü durumda acile götürüldü, ancak acil servis “onkoloji hastası, onkolojiye gidin” diyerek ilgilenmedi. Onkolojiye gittiğimizde ise “ameliyat sonrası komplikasyon, onkoloji cerrahinin hastası” denilerek bu kez de oraya yönlendirildik. Bu şekilde iki birim arasında adeta top gibi oradan oraya atıldık, kimse net olarak sahiplenmedi. Sonunda dahiliye bölümü duruma müdahil oldu, yatak olmadığı için babamı palyatif bakım bölümüne yatırdılar ve yaklaşık 25 gün boyunca orada kaldık.

Palyatif bakım sürecinde de babam hep ağır hasta olarak görüldü, CRP değerleri 100’lü seviyelere düşünce tekrar taburcu etme konusu gündeme geldi. Biz, taburcu edilirse birkaç gün içinde aynı tabloyla geri döneceğimizi, idrar fistülden ve makattan gelmeye devam ettiği sürece bu enfeksiyonun bitmeyeceğini, kalıcı bir çözüm bulunması gerektiğini defalarca söyledik. Onkoloji cerrahi bölümü için ise “hocamız artık yapacak bir şey olmadığını söylüyor” denildi. Üroloji ile tekrar görüşüldü, bu durumda tekrar ameliyatın mümkün olmadığını, sadece her iki böbreğe dren takarak idrarı dışarı almaya çalışabileceklerini ifade ettiler. Bu işlem yapıldı, böbreklerden direk sonda ile idrar dışarı verildi, ancak tüm bunlar enfeksiyonu durdurmaya yetmedi ve babamı 2026 Ağustos ayında enfeksiyon nedeniyle kaybettik.

Kimsenin, özellikle de rektum kanseri olan hastaların, bu yaşadıklarımızı yaşamasını istemiyorum. Bu yüzden Prof. Dr. ***değil yanına gitmenin, odasının kapısının beş metre yakınından bile geçilmemesi gerektiğini düşünüyorum. Bu yazıyı, özellikle rektum kanseri hastaları ve yakınları için Prof. Dr. ** konusunda bir uyarı ve aynı zamanda kendisi hakkında bir şikayet mahiyetinde yazıyorum. Çünkü bizim rektum kanseri nüks ameliyatı öncesi hiçbir mesane sorunumuz yoktu, ne olduysa ameliyat sonrası oldu.