Tügva Edirne Doğa Kampı

Bu kampa 5 kız arkadaş çok mutlu hevesli ve beklentili bir şekilde gittik fakat hiç beklediğimiz gibi sonuçlanmadı. Kamp alanı bildiğiniz pislik yuvası. Kaldığımız çadırlar 8 kişilik ve daracık nefes alacak yer yok. Bizden önce erkekler kaldığı için onların bıraktığı çöpler ve eşyalar var. Bunların bize ait olmadığı çok net olmasına rağmen hocalar bize bunları giderken zorla toplattılar. Çadırımızdan her gün büyüklü küçüklü çekirgeler, böcekler çıkarttık ve bu sorun dahil her sorunumuzu kime anlattıysak "benim yapabileceğim bir şey yok." cevabını aldık. Duş aldığımız yerler çamur içerisindeydi ve su başlığı yoktu. Su paslı demir bir borudan akıyordu. Ayrıca su buz gibiydi çok zorlandık. Su gideri yoktu ve duşun çamurlu suları direkt kamp alanının ortasından akıyordu ve biz buna basıp geçmek zorunda kalıyorduk. Tuvaletlerde peçete yoktu sabun ise bazen vardı bazen yoktu. Çoğu tuvalet, banyo, musluk arızalıydı. 1500 kişilik kampta tuvaletler yetmiyordu, çok fazla sıra bekliyorduk. Yemekler çok az koyuluyordu. Yemekhane ve obalar arasında çok uzun bir yol vardı. Yediğimiz bir avuç yemeği de bu yolu dönerken eritiyorduk. Yemekhanede birkaç kişinin içine düştüğü kanalizasyona benzer içi pis su dolu bir çukur vardı benim arkadaşım da buraya düştü. Çok fazla kişi buradan zarar görmesine rağmen hala önlem alınmadı. Ayrıca çayı pet bardakla verdikler için elimi yaktım kaynar çayla ama yine kimse ilgilenmedi. Kimsenin kimseden haberi yoktu herkes farklı bir şey söylüyordu ve biz sürekli grup halinde gezmek zorunda kalıyorduk etkinliklerde bizim sıramız olmasına rağmen bize malzeme verilmedi ve güneşin alnında samanların üzerinde yapmak zorunda bırakıldık. Öğretmenlerin ve stajyerin bize karşı tavırları çok sertti. Öğrencilere kıyafet konusunda sürekli uyarı yapılıyordu fakat stajyerler çok daha açık giyiniyordu. Döneceğimiz günün gecesinde saat 2 de herkes uykusundan uyandırılıp valiz hazırlanması söylendi. Sabah olduğunda saat daha 12 iken bizi odalarımızdan valizlerde çıkartıp yolun ortasına dizdiler. Bizi beklettikleri yerde vücuda yapışan küçük küçük böcekler vardı ve herkes kaşınmaya başladı inatla bizi orada bekletmeye devam ettiler. Sonra bir kız sinir krizi geçirdi böceklerden dolayı yine ilgilenilmedi. Hocaların tavırlarından, böceklerden ve kamp alanında yaşamış olduklarımızdan dolayı herkes ağlamaya başladı yine kimsenin umurunda olmadık. Ve otobüs saat 4 de geldi o kadar saat ayakta valizlerle bekletildik. Eve gece 11 de gidenler oldu. Çok kötüydü.