23.03.2025'de Samsun Kadın Doğum Hastalıkları Acil Servisi'ne kızıma kuduz aşısı yaptırmak için gittim. Sıra aldıktan sonra aşı odasına gidin, orada kimse yoksa sarı alana gidin dediler. Neyse, aşı odası kilitliydi, çaldım ama kimse açmadı. Ben de kızım daha küçük olduğu için hemen sarı alana gittim. Orada hemşire var, arayalım aşı odasını, gidin dediler.
Tekrar geri döndüm, kapıyı çaldım, açtı. Kısa saçlı bayan, o sinirle adını bile sormadım, bana kızımın yanında bir sürü hakaret etti. Kapıyı çalmışım, neden hemen gitmişim, neden kapıda beklememişim, saygısızmışım, daha bir sürü hakaret. Şok oldum, dedim kusura bakmayın içeride olduğunuzu tahmin edemedim, hala uzatıyor. Tahmin edilmeyecek ne varmış, kafası çalışan herkes tahmin eder, içeride uyuyormuş.
Ben nereden bilebilirim, hala uzatıyor, dedim artık susun çocuk korktu, ağlıyor. Bir taraftan kadın bana hakaret etmeye devam ediyor. Sanırım uykusundan uyandırdığım için bana bu kadar öfkelendi diye düşünüyorum. Aşı olurken de ayakkabısını çıkarmadığım için peşine bir sürü hakarete, psikolojik şiddete maruz kaldım. Yanımda kızım olmasaydı ben o hastaneyi birbirine katardım, dua etsin kızım korktu diye daha fazla uzatmadım. Hatta kadına yalvardım, lütfen çocuk korktu, susun dedim, özür diledim, hala uzattı.
O anda şoka girdim, sonradan eşim geri dönmek istedi. Şikayet için ben engelledim ama gerçekten yaşadığım travmayı ve kızıma yaşatılan bu şiddeti affetmiyorum. O kadının da gereken ne ise yapılmasını talep ediyorum. Görevinden dahi uzaklaştırabilir, sen bana hizmet vermek zorundasın. Aşı devletin aşısı olduğu için mecburiyetten geldim, bana yapılan bu terbiyesizliği asla kabul etmiyorum. Gereğinin yapılmasını talep ediyorum. Sizlerden mesai saatleri içerisinde maaş aldığı kamu kuruluşunda uyuması benim suçum değil, kimse kimseye bunu yapamaz, bu şekilde konuşamaz. Kendisinden ve hastaneden şikayetçiyim.
Gerekenin yapılmasını, o terbiye yoksunu insan düşmanı eğitimsiz kadının gerekli cezayı almasını talep ediyorum. Sizlerden, kızımın yanında hiçbir suçum yokken aşağılanmak ve çaresiz bırakılmak çok zoruma gitti ve bu işin peşini asla bırakmayacağım. Sizlerden gerekenin yapılmasını talep ediyorum. Kimse hastaneye gittiğinde kilitli kapının arkasında uyuyan birinin olduğunu düşünemez, kaldı ki kapısının önü ana baba günü gibi kalabalık, hasta dolu.
Yorumlar