Özel Florya Hastanesi Ekibinin Yetersizliği Ve Zor Anlar!

Nisan ayında ikinci sezaryen doğumumu yaptım, aynı doktor ve aynı hastane. İlk sezaryen doğumum çok rahattı. Yarım saat, belki 45 dakika sonra çıktım. Ancak ikinci doğumda operasyon esnasında "Allah'ım canımı al da kurtulayım" dediğimi hiç unutamıyorum. Anestezi olacağım, üstümde önlük var ama yok. Utanarak yattım. Herkes her yerimi gördü. Neyse, bebek doğdu 5-10 dakika içinde, dikişlerim de tamam derken pansuman bezi eksik çıktı. Baktılar baktılar, bulamadılar. Ve "dikişleri açalım" dediklerini duydum. Büyük ihtimalle açıldı da. Bu süreç içerisinde kalbim sıkışıyor, terliyorum ve nefes alamıyorum. Demeye çalışıyorum ama sesim kısık çıkıyor. Zor duyuruyorum, ilgilenen başka yerde (2 defa). Zaman geçtikçe uyuşmam da geçmeye başladı, odama geçeceğim. Doğum odasındaki ekipteki kişiler resmen göbeğimden iterek 2 kişi sedyeye almaya çalışıyor. Ben ağlamaklı, çığlıkla hissediyorum. Canım acıyor diyorum sürekli... Bezi de anestezi uzmanı belimin altında bırakmış, saatlerce arandı o bez! 18.48'de içeri girdim, 21.30'da çıktım. Doktorumla alakalı hiçbir sıkıntım yok, çok memnunum. Doktorum da bu durumlara çok sinirlendi. Yalnız o günkü doğumdaki ekip beni mahvettiler. Ertesi gün doktorum sağ olsun, ne olur ne olmaz diye karın filmi çektirdi (bez var mı yok mu diye). Bu arada hastane el değiştirince fazla ticari olduğunu fark ettim...