to read complaints and reviews, or file yours.İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Yaşadığım Kabus
İstanbul Tıp (Çapa) Fakültesi'nde genetik hastalıktan ve bebeğin bana zarar vermeye başladığından dolayı gebeliğime son verilmesi durumu ile karşılaştık. 24 hafta olduğundan kürtaj mümkün değildi, normal doğum yöntemiyle sonlandırılacaktı. MR vs. Sonrasında 02.10'da 9. Kat yatan hasta kısmına yatışım oldu. Bebeğin aşağıya inmesi için 4 saatte bir acil kadın doğum bölümüne indirilip vajinal yoldan kapsül verilecekti. İlk gebeliğim olması ve içinde bulunduğum durumdan dolayı işlemde zorlandım. İşlemi yapan kişiler hep azarladı, bağırdı. Her inmemde sürekli bağırdılar zorlandığım için.
Aşağıya inmemek için Allah'a yalvardım. Hep ağladım. Yukarıdaki doktorlar kusma, titreme durumu oluşursa doğum başlamış olabilir. Direkt haber verin, acil kadın doğuma indireceğiz dediler. Sıtma tuttu, 3 defa kustum. Sancım olmadığını da belirterek bilgi verdik. Bunun üzerine hasta bakıcı çağırıp aşağıya yönlendirdiler. Aşağıya indiğimde orada dalga geçtiler benimle, bir kusmuş gelmiş, bir de ağlamış falan diye. Açılma olmadığından geri gönderdiler ama yukarı çıkarken hasta bakıcı bir dünya laf saydırdı bana. Bir kusmayla aşağıya inersen işimiz var, her şeyde inilir mi falan diye söylendi.
Yukarıda verilen bilgiye göre durumumu haber verdik ama aşağısı memnun olmadı bu durumdan. Sonrasında 03.10 tarihinde sabah 7'de sancım arttı ve çok ağrım olduğundan tekrar aşağıya indirdiler. Beni çatal olan bir odaya girdim. Sadece biri geldi. Ağrı kesici yaptı ve gitti. Kıvranıyordum. Bir hasta bakıcı odaya girdi, su istedim. Su falan içemezsin, ne suyu dedi tersledi. O an zaten inlemekten, ıkınmaktan susuzluktan kaldım. Dudaklarım paramparça oldu. Başka bir hemşire geldi.
Ondan da istedim, o verdi. Allah razı olsun. Aynı hasta bakıcı ben orada kıvranırken bir de altındaki örtüyü oynatma, dikkat et buraları kirletme dedi. Ben orada acı çekerken öyle davrandı. Kimse gelmedi yanıma. 9'da altımda bulunan beze bebeğin geldiğini hissettim. Gelmeleri için bağırdım, gelin bebek geldi diye haykırdım, yalvardım. 3 dakika sonra geldiler. İlk gebeliğim böyle bir sonla bitti. Çapa'da bana yaşatılanları mı atlatmaya çalışmalıyım, bebeğimi kaybettiğimi mi?
Yoksa kedi gibi bir köşede kendi kendime doğum yaptığımı mı? Bir de rapora ıkındırıldı, takiple doğurtuldu, 1 hafta sonra kontrole çağrıldı yazılmış. Asla hiçbiri olmadı. Kontrole falan çağırmadılar. Oradan kurtulduğumdan beri tek duam hepsi kendi gibi insanların eline düşsün, sağlık için mecbur kalsınlar. 9. Kattakiler çok iyiydi. Acil kadın doğum bölümündekiler o kadar kötü ve acımasızlardı ki Rabbim bir daha oraya muhtaç etmesin, düşürmesin.
Başınıza gelenleri büyük bir üzüntü ile okudum, benzerini eşim de yaşadı maalesef. İstanbul Tıp Fakültesinde çalışan hastabakıcılar ve güvenliklerin çoğu birilerinin referansı ile işe alınan (hemşehrilik, akrabalık vs.), dışarıda kimsenin iş vermeyeceği, suç işlemekte dahi tereddüt etmeyecek kişiler ne yazık. Bazı memurlar ile iş birliği içerisinde para karşılığı size erken randevu vermek, arabanıza otoparkta yer bulmak gibi işlerin peşinde koşturmak öncelikleri. Yaklaşık 3 sene önce şahit olduğumuz başka bir olay, Acil Cerrahide yatan bir hasta vefat etmiş, tam o akşam bahçede kavga çıkmıştı. Olayın bir hastabakıcının ölen kişinin hanımına "dünyanın sonu değil, çok güzelsin, ben sana sahip çıkarım" şeklinde sözler sarf etmesi üzerine kadının akrabalarının bundan haberdar olup saldırmaları neticesinde çıktığını öğrendik. Böyle kişilere iş veren, fakültede tutan kişilere yazıklar olsun gerçekten.