Bayıldığımda Hastane Personelinin Yardım Etmemesi

Bugün Ankara’nın en iyi hastanelerinden biri olan Gazi Üniversitesi Hastanesi’nde tükürük bezi biyopsisi oldum. İşlemin kendisi çok sıkıntılı bir işlem olmamasına rağmen, işlem sonunda tansiyonum düştü sanıyorum ve kendimi çok kötü hissettim. O esnada odada doktor olduğunu düşündüğüm dört kişi vardı. Ellerine aldıkları örneği bana verip “şuraya götür” dediler. Ben ise kendimi iyi hissetmediğimi özellikle söyledim, fakat kimse bu durumla ilgilenmedi.

Ayağa kalkıp örneği götürmek istedim ancak o anda bayılmışım ve kafamı sandalyeye vurmuşum. O sırada odada bulunan dört kişiden sadece biri “iyi misiniz” diyerek bana su verdi. Sonrasında ise herkes kendi işine dönmeye devam etti. Hastalar girip çıkarken ben hâlâ yerdeydim. Odaya giren çıkan herkes bana bakıyor olmasına rağmen, kimse beni yerden kaldırmaya ya da bir sedyeye yatırmaya gerek duymadı.

Kendime geldikten sonra odadan çıktım ve koridorda hüngür hüngür ağladım. Beni en çok yaralayan şey bayılmam değil, yerde öylece bırakılmış olmaktı. Doktorların işlerini iyi yapmaları elbette çok önemli, ancak insanlığın bu kadar geri planda kalması beni derinden üzdü. Hayatım boyunca unutamayacağım bu anı, ülkemin ve milletimin insani değerlerini kaybetmemiş, hastasına gerçekten insan gibi yaklaşan doktorlara ne kadar ihtiyacı olduğunu bir kez daha gösterdi.

Bu yaşadıklarımın ciddiyetle ele alınmasını, benzer bir durumun başka hastaların başına gelmemesi için gerekli hassasiyetin gösterilmesini istiyorum.